‘Yağmur’ Yazı Arşivi

Delikanlı, nişanlısını ziyarete gitti.

Delikanlı:
- Şey, diye söze başladı. Eve gidip pijamalarımı aldım da…

Eğer yağmur yağıyorsa
Çık dışarıya saatlerce yağmurun altında dolaş
Ne kadar acı yaşadıysan o gün paylaş yağmurla
İçini dök ona o seni anlayacaktır
Sana yardım edecektir içini dökmen için
Gözyaşları hediye edecektir sana
Doyasıya ağlaman için
Yağmura güven sana ihanet etmez
Sırlarını vermez kimseye
O da seninle üzülür yaşadıklarına
Ağlar,ağlar için için
Sana yardım eder
Hüznünü anlatmaya çalışır diğer insanlara
Damlalarını serper dünyanın dört bir yanına
O gün senle birlikte herkes ıslanır
Diğerleri yağmurdan
Sen ise kendi gözyaşlarından
Tutma; kendini sıkmana gerek yok
Ağla unut olanları
Gözyaşların yağmura karışsın
Yağmur da açıkdenizlere
Okyanuslar ağlasın yerine
Sen bırak
Senin görevin bitti
Acılarını paylaştın yağmurla
O da anlattı okyanuslara
Artık tüm dünya biliyor
Seni,acılarını ve gözyaşlarını
Yağmura güven
O diğerleri gibi sırrını değil
Sadece hüznünü anlatır insanlara
Diğerlerine göstermeye çalışır
Yaralı biri olduğunu
Anlamaz insanoğlu ya da anlamazlıktan gelir
Yağmurdan kaçarlar, hüzünden kaçarlar
O insanın acı çekişini umursamazlar
Bilmedikleri bir şey var elbet…
Bir gün onlarda yağmurla paylaşacak dertlerini
Güvenecekler, başka çareleri yoktur
Bugün kaçanlar yarın yanlız kalacaklarını bilmiyorlardır
Yağmura güveneceklerini ona anlatacakları dertlerini
Yağmurla birlikte ağlıyacaklarına inanmazlar
Kaçarlar sorunlardan, kaçarlar insanlardan
Kaçmak çözüm getirmez, sadece anlıktır
Ama hayat anlık değildir, yaşam sonsuzdur
Bir gün vardır elbet her şeyin sonu gelecek
Ne bugün ne yarın
Ne zaman olacağı bilinmez
Bilindik tek bir şey vardır
Birilerine güvenmeden hayatın geçmeyeceği
Güven bana dostunum senin
Güven bana seninle güler, seninle ağlarım
GÜVEN YAĞMURA…(daima yanındayım..sonsuza dek….)

Güneşli bir sonbahar günü, etrafta yerlere dökülmüş sarı yapraklar dağılmış, hafif bir esinti ile yerleri değişiyor birkaçının. Yerde oluşmuş küçük bir su birikintisinin yanından geçerken yaşlı kadın sendeler ve suya basar, ayakkabısı su içinde kalır. Hemen ötesinde ki parka gider ve oturacak bir yer bulup hemen oturur. Çantasından işlenmiş mendilini çıkarır ve kıyamasa da onunla ayakkabısını siler. Mendilini cebine koyar ve sonra dikkatle etrafına bakınır. Akşam üzeridir ve hiç kimse yoktur parkta. Yaşlı kadın biraz daha bekledikten sonra yoluna koyulur. Dalgın dalgın giderken yolda, gül kokusu alır bir yerden. O yöne doğru çevirir kafasını ve çiçekci dükkanı olduğunu görür. Dükkana gider ve bir tane kırmızı gül alır. Yine dalgındır ama yolda yürürken bu defa güle bakıyordur. İçini geçirir bir an. Etrafta oynayan bir kaç çocuk görür, gülümser sessizce. Daha sonra bir evin bahçesinde iki sevgili görür, yine iç geçirir bu defa oldukça hüzünlüdür nedense. Güle çevirir gözlerini , zaten yolu da azalmıştı. Sonunda gelmişti, kapıyı yavaşça açar ve narin ve yaşlı bedeniyle içeri geçer. Etrafta ki çiçeklerin kokusunu içine çekerek yavaşça ilerler. Etrafta kimsecikler yoktur. Bir kaç adım kalmıştır ve artık gelmişti sevdiğinin yanına. Oturdu soğuk taşa ve izledi biraz onu. Sonra elinde ki gülü özenle onun üstüne bıraktı. Bir iki damla gözyaşı süzüldü beyaz teninden, sevdiğinin toprağına karıştı. Yağmur çiselemeye başlar o anda. Gözyaşlarının izi yoktur yüzünde artık. Sadece yağmurun sesi vardır etrafta. Biraz daha oturur yağmurun altında. Sevdiğine bir kaç söz söyler hep söylediği gibi: Sen nasıl beni orda bekliyorsan ben de sana ulaşacağım günü bekliyorum. Seni seviyorum sevgilim… Geldiği gibi aynı yoldan yağmurun ona eşlik etmesiyle birlikte evine doğru gider.
Yağmur sevdiğidir, mezarlığa her gelişinde her gül koyuşunda sevdiği ona eşlik eder. Ben de seni bekliyorum ve seni özlüyorum der gibi yanında olduğunu hissettirir yaşlı kadına. Şu kainatta Aşkı engelleyebilecek hiç bir şey yoktur.

Güneşin başka iklimleri aydınlatmaya, başka gönülleri ısıtmaya gittiği şu saatlerde, kâğıdı, kalemi elime alıp,
seninle dertleşmek, yalnızca sana yazmak ve yalnızca seni özlemek geçiyor içimden. Sana yazmak. (Sana Seni Yazmak).
Seni ve yüreğimde anlam bulan duyguları. Sana ait yüreğimin derinliklerinden kopup gelen artçı şokları anlatmak..
Ve toprağı alnından öperken yağmur taneleri, tüm benliğimle sana yağmak istiyorum. Bu gece dudaklarımdan dökülen her
kelimede sen varsın ve yine sen varsın, yarım kalan sevdamın eksik taraflarında. Bomboş ve sessiz kaldırımlarda
yürürken seni haykırıyorum sensizliğin inadına. Bu sensizlik gecesinde sevdamın en ücrâ köşelerine seni yazıyorum.
Bu gece gene yağmur yağıyor. Yağmur yağıyor gönlümün sensizlikle yanan her yerine.
Yağsın, yağsın ki saklasın sensizliğimde döktüğüm göz yaşlarımı.
Ve yine saklasın sensiz geçen bomboş hayatı.
İşte seni haykırıyorum sensizliğe alışamamış sine-i püryanıma, işte seni yazıyorum.
Bu gece gene yağmur yağıyor. Sen yoksun oysa biliyorum ve üşüyorum sensiz kaldığım saatlerde.
Göz yaşlarımı efkârıma kattım bu gece. Sevdamı, umudumu ve seni kızgın bir sel gibi kalbime akıttım.
Bu gece yağmurla birlikte göz yaşlarım yağıyor ve ismini yazıyor sensizliğin acısı ile kıvranan kaldırımlara.
Süzülen her damlada sen vardın ve yine sen vardın gecenin en karanlık anında. O, doya doya bakamadığım gözlerin,
gözlerimin içine bir kez daha değseydi ve tebessümünden bir gül açsaydı yanaklarında, yetmez miydi?
Bir bakışın bir ömre değmez miydi, ey!
İsmini kazıdığım kaldırımlara sanki sen yağıyorsun yağmurla birlikte ve sevgin yağıyor yüreğime.
Yalnız ve bomboş odamda sen varsın hâlâ. Hâlâ sensizliğim duruyor yanı başımda.
Bu gece göz yaşlarım yağıyor sensizliğimle birlikte kaldırımlara.
Seni arıyorum, erimekteyim. Karanlık geceye inat ay bu akşam gökyüzünde. Ve gökyüzü, yüreğimde…