‘Ürəyim’ Yazı Arşivi

Gö­rüş­dük, da­nış­dıq, bu mə­nim bə­sim,

Bu han­sı qis­mət­di, han­sı za­man­dı.

Qəl­bi­mi ox­şa­dı is­ti nə­fə­sin,

Ürə­yim bu sev­da odu­na yan­dı.

Ba­xı­ram üzü­nə pa­yız bu­lu­du,

Ürə­yim sən­gi­məz qəm do­lu dər­ya.

Ba­xı­şın kök­süm­də qa­la­yıb odu,

Çox çə­tin bu dər­di an­la­maz du­ya.

Öt­mə­yib ara­dan ne­çə həf­tə, il

Bu qə­dər ya­nı­ram həs­rət qə­mi­nə.

Da­nış­sam dil-do­daq gü­nah­kar de­yil,

Qor­xu­ram alı­şan ürə­yim di­nə.

Açı­lan dərd de­yil söy­lə­yəm, de­yəm,

Süb­hə­dək ah­la­rım ahı­ma da­yaq.

Mən sə­nin ya­nın­da be­lə qəm­li­yəm,

Gəl mə­nim ya­nım­da ol­ma­yan­da bax.

Gö­züm­də yurd sa­lıb dağ­la­rın çə­ni,

Mil­yon­lar için­də tən­ha­yam, tə­kəm.

His­si­mi, ru­hu­mu, oy­na­dıb mə­ni,

Bəs nə­dir hey sə­nin ya­nı­na çə­kən?!

Ya­ğı­şa həs­rət­dir alı­şan çə­mən,

Şax­ta­dan do­na­caq sə­pə­lən­sə qar.

An­la­ya bil­mi­rəm, bil­mi­rəm ki, mən

Sev­di­rən gü­nah­kar, se­vən gü­nah­kar.

Giz­lət­mə həs­rət­li gö­zü­nü mən­dən

Göz­lə­rin gö­zü­mə yo­vuş­du, bəl­kə.

Nə vaxtdır qə­min­lə ol­mu­şam həm­dəm,

Har­da­sa yo­lu­muz qo­vuş­du, bəl­kə.

Müəllif: Sərdar zeynal

E mail:serdar-zeynal@box.az

İncidir, gövhərdir, yaqutdur, ləldir,
Dəyərdə qiymətli para – Vətəndir!
Qənirsiz gözəldən daha gözəldir,
Vətənə həsrətə çarə – Vətəndir!
***
Vətəndir – ürəyim, vətəndir – canım,
Vətəndən başlanır mənim ad-sanım,
Başına döndüyüm Azərbaycanın,
Arazı – Vətəndir, Kürü – Vətəndir!
***
Ürəkdən bağlansaq doğma ocağa,
Öləndə, o, bizi alar qucağa,
Uymayaq qürbətdə keçən xoş çağa,
Deməyək cənnətdir, bura – Vətəndir.
***
Ən şirin duz-çörək, yuxu hardasa,
Bahar rayihəsi, qoxu hardasa,
Babalar məzarı, ruhu hardasa,
Ora – müqəddəsdir, ora – Vətəndir!
***
Dolaşsan mahalı, gəzsən cahanı,
Vətən tək ən əziz bir varlıq hanı?!
Fəxrəddin Sofulunun ürəyi, canı,
Gözünün didəsi, nuru – Vətəndir!

Müəllif: Fəxrəddin Sofulu

Sənsizəm, oturub, əldə qələmim
Yazıram ürəyimin göz yaşlarını.
Sənsizəm, sükutda sükuta çöküb,
Duyuram ürəyinin göz yaşlarını.

Müəllif: Rasim İsgəndərov