‘Sevgiye’ Yazı Arşivi
Sevgiye Muhtaç Yaşamak
22 Ağustos 2009 | 
Yazar: Sevgiye muhtaç büyüdüm ben,hiçbir zaman tutunacak dalım olmadı.Çocukluk yıllarımda hayata sımsıkı bağlanacağım anılarım olmadı.Bir seçim değildi yaşamak.Ya varsın ya yoksun gibi bir soru değildi.Kolay kolay rest çekemezdin hayata.Ama sanki şimdiler öyle.Bunları kime anlatıyorum ki?
Hani masallar olur yha..Misal bir Sindrella.Hep sevgiye muhtaç büyümüş.Fakat sonra prensine kavuşmuş.İşte benim hikayemde onun gibi başlar fakat sonu neden öyle olmaz?
Dediğim gibi sevgiye muhtaç oldum daima.Onca kalabalık arasında hep yalnızdım.Uğraşılardı bazen bana,ağlamak gelirdi içimden.Kin beslerlerdi,kötü davranırlardı.Bir acıydı yaşamak,sevgiye muhtaç yaşamak…
Etiketler: 
Sevgiye Hasret
Küçük kız ,annesiyle yürürken birden durdu. Yağmur damlacıklarıyla ıslanan gözlüğünü çıkartarak baktığı şey, babasıyla birlikte bisiklette giden bir başka kız çocuğuydu. Bisikletin arka tarafındaki minder üzerine oturan kız, düşmemek için babasına sıkı sıkı sarılmış ve soğuktan pembeleşen yanaklarını onun sırtına dayamıştı. Adamın ara sıra yana dönerek söylediği sözler küçük kızı kıkır kıkır güldürüyordu.
Kaldırımdaki kız,bisikletin arkasından bakarken,annesi durumu farkedip:
-Evdekiler yetmiyormuş gibi gözün hala bisikletlerde,diye çıkıştı.Ama eğer beğendiysen,baban onu da aldırır.
Küçük kız yumuşak bir sesle:
-Bisiklete değil kıza bakmıştım,dedi.Babası,o vaziyette bile kendisiyle sohbet ediyor da…
Annesi,küçük kızı hiç duymamış gibiydi.Onun kürklerle çevrili şapkasını düzeltirken:
-Arkadaşların,bu havada bile okula yürüyerek geliyor,dedi.Halbuki baban,işe giderken de olsa birkaç dakikasını ayırıp seni mercedes’iyle getiriyor.
Kızın gözü yine bisikletteydi.Kadın,alaycı bir ifadeyle:
-İstersen baban da seni bisikletle getirsin,diye devam etti.Ne de güzel yakışır,öyle değil mi?
Küçük kız,inci taneleri gibi süzülen gözyaşlarını annesinden saklamaya çalışırken:
-Çok isterdim,diye cevap verdi. Belki de böylelikle, babama sarılırdım.
