‘nefret’ Yazı Arşivi

Herşey bu kadar kolaymıydı küçüklükten beri hayalini kurduğum an gelmişti. ben ise çıkmaz bir yolda ne yapacağımı bilmeden dolaşıyordum annemin bağırışı kulağımda, hata mı yaptım ama ona Öleceğimi söyleyemezdim ya bırakırsa beni nefes alamıyordum ben düğünüme iki gün var ben ise bir kararın eşiğindeyim uzun zamandır beyaz bir gelinliğin içinda kendimi hayal ediyordum herkes bana bakıyordu son zamanlar da ise kanlarla bir gelinlikle yürüyordum onu çok seviyodum kaybetmeye dayanamazdım uzun yıllar onu bekledim tam kavuşmuşken bırakamazdın aslında kendim bile kabul edemiyordum bir hafta önce öğrenmiştim öleceğini doktorun sesi hala kulağımda KANSER bu kadar kolaydı herşey onu herşey den çok sevdim kavuşamadan da gidecektim annem bağırıyordu yalan diye çok isterdim şaka olmasını……..

-Düğün günü çatmıştı hem mutluluk vardı içimde hemde nefret nefret ediyordum kendimden annem yapma diyordu babam ağlıyordu benim en mutlu günümde, beni almaya geldiler beyaz gelinlik ne kadar yakışmıştı bana, kollarında aşa indim herkes bana bakıyordu kıskançlık vardı genç kızların yüzünde nikah masasına otururken nefesim kesildi yere yığıldım son bir kelime söyledim

….SENİ HER ŞEYDEN ÇOK SEVDİM….

Hatırımda kalan son şey sana dair ellerimi bıraktığın yerdeki o kırık, ümitsiz son bakış…Diyemedik bakarken ardımızdan ‘GİTME KAL!!!’…Boşver belki böylesi daha iyi.Sana hep hasret kalmak.Bir ömür boyu keşkelere mahkum kalmak.Daha güzel işte ellere sevda sözcükleri fısıldamak.Ve ellere ellerinin dokunuşunu izlemek…Ürpermek, çocuklar gibi ağlamak.Daha güzel işte SENSİZ KALMAK!!!Bırakıp bırakıp gitmek.Ama ‘GİTME KAL’ diyememek.Nefret dolu sözlerin arkasına onca acıyla süslü bir sevda yüklemek…Hep kolayına kaçtık be sevdiğim.Kolayına kaçarak zor hale getirdik bu sevdayı.Ben aldım düşeni payıma. Şimdi ellerine, kokuna, sana hasret yarınlara hergün YOKLUĞUNLA uyanacağım!!!