‘mektup’ Yazı Arşivi

Sana bu kaçıncı mektup ,gönderilmeyen
Yazıp da okuyamadığım,okuduğumda ağladığım
Bu nasıl bir sevda ki,ağlayıp ta anlatamadım
Anlatayım….
Ellerim nasır,gömleğim ütüsüz
Yamalı pantolonumdan utanır
Sevdalara sığmasa da sesim,haykıramazdım
Senin için en nezih kelimelerden şiirler yazdım
Tarif edemedim diye gönlümün diliyle seni,
Yırtıp attım………………………
Kaç gül kopardım bahçelerden,al
Kaç kez yemin ettim,tamam
Gülümü vereceğim sevgimi söyleyeceğim
Olmadı liseli kız olmadı,anlatamadım
Sen eve dönerken ben bir köşede ,ağladım
Bir bakış çok şey anlatır derler
Anadolu yiğidi sevdalıysa,
Ben sana bakamadım da doyasıya
Gözümden sakındım seni……………..
En serin yaylalardan daha,serin
Saçların savrulurken gözlerin ah..gözlerin
Umudun başka gözlerde,ellerin başka ellerde
Düşünsene seni severken deli ce..
Dokunsun başka bir ten tenine
Nasıl anlatayım kıskanıyorum.
SENİ ÇOK SEVİYORUM………………

Sana söyleyeceğim çok şey yok aslında…
Yarınlarına koşuyorsun umutla ama
Hayat yolu uzun bir maratondur bilirsin
Hangi rüzgar eserse essin
Hangi fırtına koparsa kopsun
Ve yollar ne kadar kaygan olursa olsun
Ayakta durmayı öğren
Geceler soğuktur çoğu zaman
Ve sessizdir ayışığı ile birlikte
Kendini güçlü hisset herzaman.
Yaşam seneryosu çok oyunlar oynar bilirsin
Kendini hayatın akışına bırakma
Sonra bir bakarsın ki
Sen bile kim olduğunu anlayamazsın
Bu yüzden kendine düşen payı değilde
Kendi yazdığın rolü üstlen
İnan daha başarılı olursun.
Akşamlar tehlike doludur
Bu yüzden bütün kötülükler akşamları dolaşır
Eğer korkularını yenmeyi başaramazsan
Kendi gölgenden bile korkarsın
Ayağını yere sağlam bas
Bir anda ayağını kaydırıverirler unutma.
Dünya karmakarışıktır
Ne zaman ne olacağı belli olmaz
Yaşam savaşını kazanmalısın.
Seni sevdiğim için söylüyorum bunları
Çünkü bundan sonra yanlızsın
Ben olmayacağım
Bunu sen istedin biliyorsun
Ben olmasam bile sen mutlu olmasını bil
Sakın beni düşünme.
Sana söyleyeceklerim bunlardı;
Duygu sömürüsü yapmak için yazmadım bunları
Sana güveniyorum ama
Kurt kapanında en büyüğü bile indirmeyi planlarlar her zaman
Bu yüzden bildiklerimi sana da söylemek istedim.
Başarılar diliyorum bundan sonra ki hayatında.
Biz ne kadar ayrı da olsak
Yüreğimizden küçücük birer parça
Hep birlikte olacak.
Elveda.

Bilindik tanıdık bir ses
Uzaklarda ama işitebiliyorum
Kara kalemle yazılan bir name
Eski kağıdın üzerine dökülen gözyaşları
Mürekkebin içine kalemi soktuğundaki ses
Hıçkırıklara boğularak yazılan elveda
Karşıdan gelen bir ses
Uzaklardan
Ama biliyorum,duyuyorum
Zorluyor kendini
Yazmak istemiyor
Ama yazmalı
Yazmalı herşeyi
Bu bir elveda
Bildik tanıdık sevgiliye ya da hayata
Karşı yazılacak
Bir veda mektubu
Gözyaşları ıslatıyor heryeri
Kelimeler yetecek görünmüyor
Gözyaşları yardım ediyor anlatmasına
Son cümleleri toparlamaya çalışıyor
Acı çekmediğini belirtmek istiyor
Yalan olsa bile
Acı çekiyor ama kendi içinde
Kimse bilmemeli zayıf olduğunu
Hayata yenik düştüğünü duymamalı
Onu herkes eskisi gibi
Cesur,dayanıklı ve güçlü bilmeli
Şimdi ağlayıp,sızlayan biri olduğunu değil
Gözyaşları tükendi sonunda
Bunu biliyorum çünkü hissedebiliyorum
Mektubun sonuna geldi
Son sözü tahmin etmek kolay
Son sözler hep aynıdır çünkü
Öteden beri gelen aynı acıdır çünkü
Aynı vedadır
Aynı özlem,aynı haykırıştır elbet
Son söz
Seni ya da sizi
Seviyorumdur

ELVEDA

Rüzgar esiyor yüzüme, yüzüme doğru,
Yaşlar akıyor savruluyor rüzgarla her yere
Anılar uçuşuyor yüreğimden kaçmak istercesine
Anlamı yok söylenenlerin…
Gitmek istiyor ruhum, uzaklara gitmek…
Dört bir yanı kapalı kalbin, vurulmuş kilidi kapısına…
İstese de yapamıyor, çaresizliğe mahkum
Her şey gibi…
Gün batıyor sessizlik çöküyor her bir tarafa,
Aydınlık yok oluyor yüreğimden unutulmuş hatıralara
Acılar geliyor üzerime, üzerime vurgun gibi…
Yok diyorum içimden: Ben yitik savaşçı değilim ki!
Gelirim üstesinden hayatın, en zor engellerini bile aşarım
Tek bir kararsızlıkta kalsam bile yine kendimle anlaşırım
Sonsuz bir kayıp içinden yeni umutlar için yaşarım
Kayıp değilim ben hala yüreğimle seviyorum
Dünya umurumda değil, sevgisiz ben yok olurum
Hüzünler bir hasretlik mektup gibi,
Yıllardır beklenen ve asla ümidini yitirmeyen saatler gibi,
Geçmek bilmese de yaşanıyor yine benliğimde.
Sevgiye tutkun bir kalp var bedenimde,
En hırçın dalgaların kıyılarında ki kayaları,
Zamanla parçalayabildikleri gibi,
Sevgileri büyütüyorum inatla tüm inancımla.
Gecelerin en güzeli ve mehtabın en derininde
Gözlerini hayal ederek seviyorum hayatı,
Tutunuyorum yeniden, yeniden tüm varlığımla,
Küçük bir kalbin yapabileceğinin en iyisini yapmaya çalışıyorum,
Ve o küçük kalple seni hala çok seviyorum…

Gün gelir anlarsın içimde yaşattığım aşkı
Sevdamın bahtsızlığı altında yaşanan kara yazgıyı
Sessizlik anlatmıyor artık halimi
Sözcükler dökülmüyor dudaklarımdan satırlara
Mürekkepler kurumuş, unutmuşlar yazmayı
Mektuplar hasretle beklenir olmuş
Oysa çoktan yolları unutulmuş…
Bir serin rüzgar çıksa, fısıldasam rüzgara aşkımı
Alıp götürse sana, bütün dünyamı anlatsa bir an da
Gecelerce, sabahları nasıl uyandığımı sensiz…
Konuşmaktansa susmayı tercih ettiğimi ya da…
Güzel olan her şeyin anlamını yitirdiği günleri…
Kayan bir yıldız gördüğümde bir tek seni dilediğimi!
İnsanlar arasında bir tek seni özlediğimi,
Yetmiyorsa zamanı rüzgarın ve,
Sadece olur da söyleyecek tek sözü kalırsa,
O da “Seni Seviyorum” varsın olsun…
Belki de bu iki kelime anlatmaya yeter,
Beni, sana…