‘Küçük’ Yazı Arşivi

Acının ne olduğunu bilir misin?
Günün bilmediğin saatlerinde
Midene kramplar girip doğruca lavaboya gidip
Dakikalarca kusmak nedir bilir misin?
Boş mideden ne çıkacağını düşünmek ister misin?
Hiçbir şey…
Sadece acı, hüzün ve biraz da olsa kırılganlık
Günlerce günde tek öğün yiyerek yaşamayı bilir misin?
Yemenin bile anlamsız olduğu günleri, anları,
Artık öyle ki yemeğin bile zevkinin kaçtığını
Belli belirsiz aklına yaşananlar gelip
Gözyaşlarına boğulmak nedir sence?
Gözyaşlarını tutamayıp hıçkırıklara esir olmak ya da…
Olmayacak şeylerin bir gün gelip de olduğunu
Ve ihanete uğramış gibi bir hisse kapıldığını hissettin mi hiç?
Kalbinin parçalanarak tutulamayacak zerreler olduğunu ya da…
Gözlerinin gözyaşlarından artık kırmızı olarak kaldığını hayal ettin mi?
Ya günlerce uykusuz kalmak nasıldır sence?
Günün sadece 3-4 saati uyku uyuyabildiğin
Yorulduğunu hissettiğinde müzik eşliğinde uyumaya çalıştığın
Ama asla yapamadığın oldu mu…
Aynı müziği defalarca dinleyip ağladığın peki?
Şarkının sözleri sanki senin için yazılmış olduğunu anladığın vakit ya da…
Hayalleri bırakıp gerçeğe döndüğün ama asla istemediğin biçimde olduğu zaman
Ne hissederdin?
Yapman gereken şeyleri yapamadığını,
Devamlı aklın karışık biçimde yaşananlara takıldığını
Bir türlü de bunları düşünmekten vazgeçemediğini bir düşün istersen?
Dostlarına yaşadığın duyguları aktaramadığını,
Gecelerce ağladığını, uyku uyuyamadığını, yemek yiyemediğini
Morallerin en dibinde gezindiğini söyleyememeyi düşünebilir misin?
Bunların hepsini ben yaşıyorum şimdi,
Söylemek gerekirse acı çekerek büyüyorsun hayatta,
Oysa ben küçük saf kız olarak kalmayı ne çok isterdim…

Resimlerden Oluşturmuş Amatörce vede Kendimce Yaptığım Bi klip…

Rüzgar esiyor yüzüme, yüzüme doğru,
Yaşlar akıyor savruluyor rüzgarla her yere
Anılar uçuşuyor yüreğimden kaçmak istercesine
Anlamı yok söylenenlerin…
Gitmek istiyor ruhum, uzaklara gitmek…
Dört bir yanı kapalı kalbin, vurulmuş kilidi kapısına…
İstese de yapamıyor, çaresizliğe mahkum
Her şey gibi…
Gün batıyor sessizlik çöküyor her bir tarafa,
Aydınlık yok oluyor yüreğimden unutulmuş hatıralara
Acılar geliyor üzerime, üzerime vurgun gibi…
Yok diyorum içimden: Ben yitik savaşçı değilim ki!
Gelirim üstesinden hayatın, en zor engellerini bile aşarım
Tek bir kararsızlıkta kalsam bile yine kendimle anlaşırım
Sonsuz bir kayıp içinden yeni umutlar için yaşarım
Kayıp değilim ben hala yüreğimle seviyorum
Dünya umurumda değil, sevgisiz ben yok olurum
Hüzünler bir hasretlik mektup gibi,
Yıllardır beklenen ve asla ümidini yitirmeyen saatler gibi,
Geçmek bilmese de yaşanıyor yine benliğimde.
Sevgiye tutkun bir kalp var bedenimde,
En hırçın dalgaların kıyılarında ki kayaları,
Zamanla parçalayabildikleri gibi,
Sevgileri büyütüyorum inatla tüm inancımla.
Gecelerin en güzeli ve mehtabın en derininde
Gözlerini hayal ederek seviyorum hayatı,
Tutunuyorum yeniden, yeniden tüm varlığımla,
Küçük bir kalbin yapabileceğinin en iyisini yapmaya çalışıyorum,
Ve o küçük kalple seni hala çok seviyorum…