‘keçi’ Yazı Arşivi

Günlərin bir gününündə el dağdan köçürdü. Bir keçi, bir dana, bir qoyunun bundan xəbəri yox idi. Özlərini xəlvət bir yerə verib otlayırdılar. Heyvanlar bir vaxt başlarını qaldırıb gördülər ki, ləl köçüb, yurdu qalıb; bir-birilərinin üzünə baxdılar. Dana ağlayıb dedi:
-Keçi qardaş, qurd gəlib bizi yeyəcək. Tez bir çarə elə.
Keçi dedi:
- Gedək bir daxma tapıb içində yaşayaq.
Hər üçü buna razı oldu. çox gəzdilər, az gəzdilər, dana bir ayı dərisi, keçi bir qurd dərisi, qoyun da bir tülkü dərisi tapıb büründü. Bir xeyli gəzəndən sonra bir daxma tapdılar. Sevinə-sevinə içəri girib gördülər ki: bir ayı, bir qurd, bir də bir tülkü oturub söhbət eləyir.
Ayı sevinib dedi:
-Tülkü baba, qalx bir odun gətir.
Tülkü gedib odun gətirdi. Ayı onu döşünə basıb dedi:
-Dınqır sazım, dınqır sazım, bir dana yemişəm, biri də bacadan düşdü.
Qurd odunu ayıdan alıb dedi:
-Dınqır sazım, dınqır sazım, bir keçi yemişəm, biri də öz ayağı ilə gəldi.
Sonra odunu tülkü aldı:
-Dınqır sazım, dınqır sazım, bır qoyun yemişəm, birini də yeyəcəm.
Bu sözü eşiden keçi qoyuna dedi:
-Qalx mənə bir odun gətir.
Qoyun keçiyə bir odun verdi. Keçi odunu döşünə basıb beyirdi:
-Dınqır sazım, dınqır sazım, bir qurd yemişəm, dərisinə bürünmüşəm, birini də yeyəcəyəm.
Odunu danaya verdi. Dana bir şıllag atıb dilə gəldi:
-Dınqır sazım, dınqır sazım, bir ayı yemişəm, dərisinə bürünmüşəm, birini də yeyəcəyəm.
Dana da odunu qoyuna verdi, qoyun söylədi:
-Dınqır sazım, dınqır sazım, bir tülkü yemişəm, dərisinə bürünmüşəm, birini də yeyəcəyəm.
Tülkü bu sözü eşidən kimi götürüldü. Onun dalınca qurd daban aldı, ayı da onlara baxıb qaçdı.
Keçi yoldaşlarına baxıb dedi:
-Bu kələklə ölümdən qurtardıq. Gəlin qaçıb bir yana gedək. Onlar yolda fikirləşəcək, geri qayıdıb bizi yeyəcəklər.
Keçinin fikrini beyənib yola düşdülər. Bir az getdilər. Qabaqlarına bir qaya çıxdı. Dırmaşıb qayanın başına çıxdılar, orada uzandılar.
Ayı, qurd və tülkü də bir xeyli qaçdılar. Sonra bir ağacın dibində durdular. O biri tərəfdən qurd dedi:
-Ədə, qoyun, keçi, dana bizi yeyə bilməz. Onlar bizi aldatdılar. Qayıdın gedək, onları yeyək.
Qayıdıb daxmaya girdilər, gördülər ki, lələ köçüb yurdu qalıb. Onların izi ilə gedib qayaya çatdılar. Gördülər ki, keçi, qoyun, dana qayanın başındadı. Ayı gözlərini aşağıdan yuxarı bərəldəndə dana bərk qorxdu, ayağı sürüşüb tappıltı ilə qayadan düşdü. Dananı görən keçi səsi gəldikcə bağırdı:
-Dana qardaş, sən ayını bərk tut qaçmasın, biz də qurdla tülkünü tutaq.
Tülkü keçinin bu sözlərini eşidən kimi qaçdı, onun dalınca qurd, qurdun dalınca ayı götürüldü.Keçi, dana, qoyun o ki var güldülər, sonra hər üçü bir-birinə qoşulub arana gəldilər.

Mən gözümü açan gündən
Lənətin dar ağacından
səni asılmış görürəm.
Allah söyür, bəndə döyür,
baş gözünə təpik dəyir,
küncə qısılmış görürəm.
Hamı yüz qələt eləyib,
yüz lənət şeytana deyir…
Adəm oğlunun sürüsü
“təki” döyməyə ustadı.

guya nə qədər günah var,
hamısı sənin üstədi…
Bu qıjqırmış günahlardan,
arax çəkmişəm bu axşam,
qədəhlərə doldurajam,
təkəm, ay şeytan balası,
gəl otur, sənnən vuracam…

* **

Mən ağ görmək istəyirəm bu dünyanı,
İçinə rəng qatılmamış, qaralmamış.
Çılpaq görmək istəyirəm, bəzək-düzək vurulmamış,
Haqda ümid qırılmamış mən haqq görmək istəyirəm,
Sərhəd görmək istəmirəm,
Bəsdir məni qəliblərə saldığınız, mən hədd görmək istəmirəm.
Min illərdir yığılmışam içimə,
Mən dağılmaq istəyirəm,
Azad olmaq istəyirəm.
Hamını eyni rəng görən,
Dəbin görmək istəmirəm bu dünyanın,
Mən din görmək istəmirəm, insanları məzlum edir,
İstəyirsiz məni asın,
Dəli deyib daşa basın,
Mən sizlərdən biri olmaq istəmirəm,
Sürü olmaq istəmirəm.
Sizin kimi diri olmaq istəmirəm,
Sizsə gedin, köləliyi məşq eləyin, biət edin, namaz qılın,
Rüşvət verib cənnət alın,
Dövlət olun, millət olun, bəndə olun, nökər olun, kölə olun,
Necə varsız elə olun,
Başınıza kəndir salsın nağılbazlar, siz də susun.
Mənsə susmaq istəmirəm,
Mən hayqırmaq isəyirəm,
Mən haqq görmək istəyirəm,
Mən ağ görmək istəyirəm bu dünyanı…

* * *

Bekarçılıq məni basıb,
bir mənəm, bir də boş otaq.
Ətəyində daş qalıbsa,
gedək şeytana daş ataq.

İçimizə çatan deyil,
daş götür çölü daşlayaq.
Hamı bir  üzü şeytandı,
diri, ya ölü, daşlayaq.

Yığıb cəfəng nağılları,
düzüb-qoşub din elədik.
Kaş şeytana gül ataydıq,
daş atıb düşmən elədik.

Müəllif: İlham Çərkəz