‘hüzün’ Yazı Arşivi

Bir kağıt ve bir kalem önümde
Kalbimdekileri yazmak isterken
Kalem bile ağlamaktan mürekkebini kurutmuş
Üstelik hüzünlü mısralarda ucunu kırmış
O bile dayanamamış bu acıya
Peki ben nasıl hala yaşıyorum
Bunu defalarca sordum kendime
Cevabı aynı soruda gizliymiş
Farkına vardım ama geç oldu biraz
Bir gençlik kadar… sadece
Oysa tatlı bir rüyaydı yaşam
Sadece ben vardım hayatta
Diğerleri ise bambaşkaydı yaşamımda
Bir tek ben mutluydum hayatta
Başkası yoktu mutluluğumu anlayabilen
Farketmem zor oldu bunu
Çok zor hem de…
İnsanlar hayatımdan, mutluluğumdan
Çalıp götürürken ben onları hala seviyordum,
Oysa hepsi yalanmış…
Yalanmış insanların sevgisi, gerçekliği
Yaşam için savaşmak gerekiyormuş
Belki de yapabilirim dedim
Ayaklarımın üstünde durabilirim
Kimseye muhtaç olmadan
Kimseye laf söylettirmeden
Kendi başıma yeniden mutluluğumu kazanabilirdim
Yapabilirdim…
İnanıyordum kendime
Ama bazen yanılabiliyor insan
Bunu da öğrendim hayattan…
Daha bir çok şey gördüm, yaşadım
Tutundum hayata ve sarıldım tüm gücümle
İnandığım şeylerin hepsini başardım
Gel gör ki bazı şeylere gerçekten gücü yetmiyor insanın
Hele de elle tutulabilir bir şey değilse bunlar
En güzel sevgileri serptim kalbime
Büyüttüm onları insanlara dağıttım
En tatlı gülümseyişler açtı yüzümde
Yeniden gülümsettim herkesi yeryüzünde
Bir de sihirli bir şey duydum çevreden
“Aşk” diye seslenirlerken işittim birden
Gün geldi onu da yaşadım
Bir yerde, bir kişide, bir isimde
Yalnızca bir kalpte,
En güzel sözleri işittim ondan
En mutlu anları yaşadım hayatta
Sevginin doruğunu
Aşkın ne olduğunu
Ve bir canın bir cana
Sadece sevdiği için feda olabileceği anladım
Bir hayatın bütün tatlarını yaşadım
Acı, hüzün, mutluluk, sevgi
Bir de onun sevgisi
Tanımlanırsa: “Aşk”, diye geçer kendisi.

İlkbahar zamanında sevdim seni
Gördüm gözlerinde aşk ateşini
Yalnızlıklar uzak kalsın benden,
Artık buldum dedim içimden…
Kalbimi vereceğim kişiyi!
Tez zaman oldu tanışmamız
İlk buluşmada şaşkın bakışmalarımız
Tuhaftı belki de bu kadar samimiyet,
Nasıl birden oluverdi bu kadar hızlı gelişti,
Demeye kalmadan…
Ben senin olmuştum,
Sense bir o kadar benim olmuştun…
Günler artık daha anlamlıydı benim için,
Saatlerin hesabını seninle geçireceğim anlarla doldurmuştum
Yaz gelivermişti yine,
Bu defa sen vardın yanımda, yüreğimde…
Seninle güzel geçti yaz günleri
Deniz, kum, güneş…
Anlam kazandı her şey, hayatım gibi!
Ardından Sonbahar geldi,
Hüznün başlangıcı, ayrılığın en acı anları
Yağmurlar yağdı üzerimize
Bir tek ben ıslandım yağmurda oysa,
İçimdeki yangını söndüremedi yalnız.
Ayrılığın sözü bile yetti beni yıkmaya,
Elveda, deyişinde artık ben yaşamıyordum…
Benim yeni dünyam sendin oysa,
Ama artık yokum diyorsun…

Aşkın iki kalpte yanması gerekiyormuş
Bu aşkta ise tek yanan benim kalbimdi…
Öyle ki, bizim sevdamızda
İki sevgi, bir aşk
Varmış yalnızca…

Bir akşam vakti meyhane yollarındayım yine…
Etrafta neşeli sesler yankılanıyor kulağıma
İnsanlar el ele tutuşmuşlar, bana nispet yapar gibi
Yüzlerinde kocaman gülümsemeleriyle birlikte…
Acının dibine vurmuşum, bir de şişenin dibi gerekli bana
Akşamların anlamı sessizlikte, yalnızlıkta kalmalı
Etrafta gülüşen insanlar yerine hüzün kol gezmeli
Sevgiyle bakışan gözler, gözyaşlarıyla yanmalı
Kendinden geçmiş bir ruh gibi, ben gibi…
Her şey benim acımı paylaşmalı…
Ağaçlar yapraklarını dökmeli
Kuşlar kanatları kırık şekilde uçmayı sadece hayal etmeli
Güneş buz tutmalı, denizler susuz kalmalı
Aşiklar sevdiklerini yitirmeli,
En hüzünlü ayrılıkları görmeli…

Bir sarhoşum derbeder,
Hayata küsmüşüm ne farkeder
Ben ölmüsüm kederimden
Varsın ölsün tüm sevgiler…
Adını duymak bile istemiyorum aşkın
Nice sevgiler yaşadım da ne kaldı artlarından bana?

Hayata tutunmuyorum artık
Tutunacak bir sen vardın,
Ve şimdi sen de yoksun…
Varsın artık öyle olsun,
Ben bir aşk sarhoşuyum
Senin aşkınla yaşiyorum…

Tatlı, serin bir rüzgar eser yüzüme doğru
Saçlarımı alır götürür birden , aklımı da hatıralara
Güneş yüzünü bana dönmüş sanki
Bütün sıcaklığı üstümde geziniyormuş gibi hissederim
Uzanıp yemyeşil çimenlere bulutları seyre dalarım,
Tek tek sayarım bulutların arasında dolaşan kuşları
Hayallere dalarım sonra,
Seninle dans ettiğimi gökyüzünde, saatlerce hem de
Birden kendime gelir ayağa kalkarım
Sonra dans etmeye başlarım kendimce
Bir gülümseme oluşur yüzümde
Hayallerimde ki gibi olmasa da hoş bir duygu bu inan ki
Dans ederken gölgemi görürüm, sevinirim bana eşlik ettiği için
Sen yerine koyarım onu, hoşuma gider bu duygu
Ancak bulutlar yağmurun habercisiymiş
İlk damlalar gözükür birden, sonra gölgem yok olur fark etmeden
Yalnızlık kaplar içimi, korkarım yağmurdan artık
Eve doğru giderken hüzün çöker yüreğime
Anlamak zor değil, gölgemi özledim ben
Gölgem de hayal ettiğim, seni özledim ben…

Kalbime bak şimdi, hala aynı atıyor mu senin için
Susmak nedir bilmezdim, oysa şimdi suskunluğa esirim
Gözkapaklarım kapanınca, aklıma sen gelirdin,
Şimdiyse sadece hatıralar var, hepsi acı yüklü hem de
Unutmak çare mi sanıyorsun, ya da unutabileceğini mi sanıyorsun
Geçmişin ağır yükü dört duvar arasında seni yakalayınca,
Kaçabileceği mi düşünüyorsun…
Bense sadece seninle mutlu oluyordum
Dertlerimden, geçmişimden sıyrılıyordum
Gel gör şimdi halimi sevdiğim
Her taraf acı, hüzün ve gözyaşı dolu
Sessizlik hüküm sürüyor hayatımda artık
Neşeli günler mazimde tatlı bir anı sadece
Karanlık geceyle başlamıyor şimdilerde,
Çünkü her anım karanlığa esir şimdi…
Güneşin tatlı ve ılık ışınları yok artık dünyamda.
Günyüzü görmek yasak kaderimde
Şansızlık her yanımda gezinirken, umut etmek hayal artık.
Ayrılık günü geldiğinde senin için aldığım son hediyeyi,
Hala saklarım çekmecemde,
Gümüş bir kolye, kalpten hem de…
O iki kelimeyi söylemek zor gelmiyor bana ama acı veriyor artık
Çünkü sen yoksun ve ben onları sana söylemek istiyorum
Seni Seviyorum…