‘hayat’ Yazı Arşivi

lise 2 de ydim msn ye yeni yeni takılıyordum yeni kişilerle konuşmak eglenceli oluyordu biriyle konuşmaya başladım sırf ayıp olmasın diye konusuyordum hoşlanmamıştım ondan zaman la ondan hoşlanmaya başlamıştım ve hayatım da ilk defa birine yani ona seni seviyorum dedim benden hoşlanmadıgı açıktı ama çıkmaya başladık bir hafta sürmeden bitti ara ara konuşuyorduk bana birgün iki tane sevgilisi oldu halde çıkarsan tmm falan demişti ondan nefret etmem için i bir neden di.konuşmalarımız artık çok azdı o sene bitti ve 3 sınıfa geçmiştim.geçen yılların aksine da hareketli bir yıl geçti ama hiç kimmseyle çıkmadım ve birgün msn de arkadasla konuşuyordum arkadas onun msn adresimi istredini söyledi vermişti konuşuyordukbir arkadasın yüzüne yeniden çıkmaya başladık onu sevmiyordum yada gururum öyl diyordu yine ayrıldım bir hafta sürmemişti. üç ay kadar geçti onla konuşuyor aramızda çok iyiydi ama çıkmıyorduk en yakın arkadasım siz tekrar çıkarsınız diyordu ama ben hyr olmaz diyordum ama onu seviyordum o msn si açık olunca kalbim kıpır kıpır dı ama olmazdı bu sefer hata yapmıyacaktım 3 sınıfın son haftası olan pazar onla konuşmus ve muhabbetimizde gayet güseldi ertesi gün olan pazartesi aksamı msn yi açtı konuşmuştuk çıktım olmadını biliyordu zaten bna teklif etti ama kabul etmemiştim acelesi vardı çıkmak zorundaydı cevabını yarın verirsin dedi ve çıktı ne diyecegim belliydi hyr arkadaslarıma da öyle demişti ertesi gün msn yi actım ama onun açmaması için dua ediyordum teklifini yeniledi cevabım belliydi ama kalbim beynime yenik düştü ve evet demiştim .tatil olmuştu ara ara mesaj çekiyorduk ilk haftalar sonra konuşmaya başlamıştık ikimizde sevmiyorduk birbirimizi fazla ama zaman geçtikce o bana ben ona baglanmaya başladık ve çıkmamızın ikibucukuncu ayı benim yanıma geldi ayrı sehirlerdik ama benim için geldi.ilk defa karsılastık 2 yıla yakındır tanışıyorduk ama msn dısında ilk defa yüz yüse geldik ama annem geldigi gün bizi gördü ve ayrılmamızı istedi ayrıldık dedik ama ayrılamadık tekrar yakalandım ve ailem yine ayrıldmı sanıyor ama ayrılamıyorum onsuz yapamıyorum o beni ben onu seviyorum onun ailesi biliyor ve galiba bişey demiyorlar ilerde ciddi düşünüyoruz ama istediklerimiz olacak mı bilmiyorum inş olur (SENİ ÇOK SEVİYORUM ASKIM BUNU ASLA UNUTMA SENSİZ BU HAYAT BANA ZİNDAN)

onu ilk 4 sene önce görmüstum hayatta ona asık olmam diyodum
aradan 1 sene gecti bir tesdüf üerine karsılastık kuzenime aslında yakısıklı oldugunu söyledgimde bana onun aklı havada oldugunu bana bakmıyacagını sölemisti bende hırsa kapılıp onu kendime asık edicegımı solemistım ama asık olucagımı düsünmemiştim
sonra bir sekilde cıkmaya basldık ikimizde bastan sadece cıkıyoduk
taki o güne kadar
o gün ilk öpüstugumuzde ikimizde aasla vazgecemicektık bırbırımızden adını söylerken kalbımin hızla attıgını hıssediyodum ona sarıldıgımda beni sevdigini sıcaklıgını hıssediyodum öpüsü kalbime dokunmustu birbirimizi deli gibi seviyoduk hıc ayrılmıcaktık EWLENDIK COK MUTLUYDUK İKİMİZDE
hayata okadar kızıyorum ki onu benden aldıgı icin hala onu seviyorum hala ona asıgım hala gözyasım akıyor hayatta olsaydı kızını görmesini isterdim simdi kızımız 3 yasında
BİLİYORUM Kİ ELBET BULUSACAGIZ
ONA HALA ASIGIM

10. sınıftaydık artık herkesin bir çıktığı vardı bütün arklarımın ve ben artık yanlız aşk fakiri die anılmaya başlamıştım…O yılın 15 tatile yakın başka bir kız sınıfa geldi sınıfta bir tek benim yanım boştu o da geldi yanıma oturdu çok heyecanlanmıştım ama o bana boş gözlerle baktı ve merhaba dedi.herhalde ilk bakışta aşk bu olsa gerek dedim bunları bir hafta boyunca hep onun peşinden gittim ama yarı yoldan döndüm açılamadım.
11.sınıfa geçtik.artık onla çok yakın arkadaş olmuştuk.onla artık çok samimiydik iki sevgli kdr…
artık arkadaşlarımın verdiği gaz sayesinde bütün cesaretimi topladım ve ona açılmaya karar verdim ona açılacaktım.bi gün arkasından gittim ve bu akşam cafeye gelebilir msin dedim tmm gelirim dedi noldu? dedi hiç dedim.akşam olmasını sabırsızlıkla bekledim ve o akşam cafeye gittiğimde onun yanında bir çocukla geldiğin gördü bana bu benim erkek arkadaşım dedi bu da benim en iyi arkadaşım mustafa dedi sırdaşım.o çocuk bana merhaba dedi bende istemeye istemeye merhaba dedim.sonra bu olay bütün okulda yankılandı herkes benim aşkımı konuşuyordu ama ben veya sevdiğim gelince herkes susuyordu.artık hayallerim yıkılmıştı beni bi arkadaş olarak görüyordu o gün hayat ksütüm tam 2 hafta okula gitmedim ve gittiğim gün onunla o çocuğun kavga ettiğini gördüm ve ona bir tokat vurdu artık sabrım taşmıştı bende gittim ve o çocuğa bir yumruk patlattım çocuk yere yıkıldı.sonar kalktı bana vurmaya çalıştı ama vuramadı ben ona bir tane daha vurdum ama bu sefer o hızlı davrandı ve bana bi tane yapıştırdı ben yere yıkıldım ama vazgeçmedim onu için hayatımı bile verebilirdim.onun için kavgaya devam ettim ama fena şekilde kavga ederken müdür geldi ve bizi disipline götürdü ben 1 ay uzaklaştırma aldım o okuldan atıldı.1 ay sonra herkes benim yaptığımın kahramanca bişi olduğunu söylüyordu.o gün cesaretimi topladım ve ona onu deliler gibi sevdiğimi her zaman onu düşündüğümü söyledim ve çıkma teklifi ettim.o bana cvp vermedi ve bana arkasını dönüp gitti.öteki gün bana teklifimi kabul ettiğini söyledi.dünyalar benim olmuştu.artık onla çıkıyoruk.ama antalyaya ailesiyle giderken yaptığı bir trafik kazasında öldüğünü duydum ve dünyam yıkıldı…Ogünden beri hep onu düşünüyorum çünkü eğer ölmeseydi onu istemeye gidecektik…

Daha henüz 18 yaşındaydı, ama hayatının sonundaydı. Tedavisi mümkün olmayan kanser hastalığına yakalanmıştı. Kahır içinde kendini eve kapatmıştı. Sokağa bile çıkmıyordu. Annesi, birde kendisi. Bunlardan ibaretti hayat onun için. Bir gün çok sıkıldı. Sokaklara attı kendini… Bir yığın vitrinin önünden geçti. CD satan bir dükkanı geçerken aniden durdu, geriye dönüp kapıdan içeri bakarak hayal meyal gördüğü tezgahtar kıza bir kez daha baktı. Kendi yaşlarında harika bir genç kızdı. Gözleri ve yüreği takılı kalmıştı. Bir süre düşündükten sonra CD dükkanına girdi. Kız gülümseyerek koştu ona doğru “Size nasıl yardımcı olabilirim” diye… Öyle bir gülümseyişti ki genç şaşırdı, geveledi, bocaladı sonra “Evet” diyebildi… Rastgele bir plağı işaret ederek “Evet, bu CD’yi almak istiyorum” dedi. Genç kız plağı aldı, içeri gitti. Az sonra paketlemiş bir şekilde geri geldi. Genç paketi aldı evine geldi ve hiç açmadan paketi dolabına attı… Ertesi sabah yine aynı dükkana gitti. Yine bir CD sardırdı kıza, yine eve gelip açmadan paketi dolaba attı. Günler hep sardırılıp açılmayan CD alımları ile geçti gitti. Bir türlü genç, kıza açılmaya cesaret edemiyordu. Annesine açıldı sonunda… Annesi “Git konuş oğlum, ne var bunda” dedi. Ertesi sabah cesaretini toplayıp aynı dükkana gitti ve yine bir plak seçti. Kız plağı sarmak üzere arka kısma gidince genç “sizinle bir gece çıkabilir miyiz ?” diye yazarak altında telefonunu ekleyip gizlice kasanın üstüne koydu. Sonra genç kızdan plağı alarak kaçarcasına uzaklaştı dükkandan. İki gün sonra evin telefonu çaldı. Anne açtı telefonu. CD dükkanındaki tezgahtar kızdı arayan. Delikanlıyı istedi. Gizlenen notu daha yeni bulmuş ve görür görmez aramıştı. Ama delikanlının annesi ağlıyordu… “Duymadınız mı ? ” dedi, “Dün kaybettik oğlumu” Cenazeden birkaç gün sonra anne oğlunun odasındaki eşyaları düzenlerken gözüne dolabındaki paketler ilişti. Paketleri aldı oğlunun yatağına oturdu ve bir tanesini açtı. İçinde bir CD ve birde not vardı. “Merhaba, sizi öyle tatlı buldum ki, bir akşam birlikte çıkalım mı ? Jacelyn!.. Bir başka paketi açtı. Yine başka bir not vardı. “Siz gerçekten çok tatlı birisiniz, hadi beni bu gece için davet edin artık…

Gönüller bir olur mutluluklar birleşince
Hayat güzel sevmeye değer her şeyi
Yanılmıyorsun hayat tam burada
Yaşıyorsan tüm kalbinle varsındır zaten
Hüzünleri at bir kenara, yaşamaya bak doyasıya
Hayat kısa bunu aklından çıkarma asla
En sıradan anları bile son anmış gibi yaşa
Düşünmeye değerse yaşananlar yine de fazla aldırma
Zaman gelip geçiyor durmadan
Hayat akıyor ellerimizin arasından
Mutluluklar, hüzünler, ayrılıklar, aşklar…
Hepsi yaşanıyor bir solukta
Dar etme kendini ölümü düşünüpte
Her şeyin başlangıcı gibi sonu da güzeldir tadınca
Sadece gülümse hayata, anlarsın o zaman yaşayınca