‘hasret’ Yazı Arşivi

Rüzgar esiyor yüzüme, yüzüme doğru,
Yaşlar akıyor savruluyor rüzgarla her yere
Anılar uçuşuyor yüreğimden kaçmak istercesine
Anlamı yok söylenenlerin…
Gitmek istiyor ruhum, uzaklara gitmek…
Dört bir yanı kapalı kalbin, vurulmuş kilidi kapısına…
İstese de yapamıyor, çaresizliğe mahkum
Her şey gibi…
Gün batıyor sessizlik çöküyor her bir tarafa,
Aydınlık yok oluyor yüreğimden unutulmuş hatıralara
Acılar geliyor üzerime, üzerime vurgun gibi…
Yok diyorum içimden: Ben yitik savaşçı değilim ki!
Gelirim üstesinden hayatın, en zor engellerini bile aşarım
Tek bir kararsızlıkta kalsam bile yine kendimle anlaşırım
Sonsuz bir kayıp içinden yeni umutlar için yaşarım
Kayıp değilim ben hala yüreğimle seviyorum
Dünya umurumda değil, sevgisiz ben yok olurum
Hüzünler bir hasretlik mektup gibi,
Yıllardır beklenen ve asla ümidini yitirmeyen saatler gibi,
Geçmek bilmese de yaşanıyor yine benliğimde.
Sevgiye tutkun bir kalp var bedenimde,
En hırçın dalgaların kıyılarında ki kayaları,
Zamanla parçalayabildikleri gibi,
Sevgileri büyütüyorum inatla tüm inancımla.
Gecelerin en güzeli ve mehtabın en derininde
Gözlerini hayal ederek seviyorum hayatı,
Tutunuyorum yeniden, yeniden tüm varlığımla,
Küçük bir kalbin yapabileceğinin en iyisini yapmaya çalışıyorum,
Ve o küçük kalple seni hala çok seviyorum…

rüzgarlarla beraber yürürken bu kum tepelerinde
bir damla aşka hasret kalmışım bu sensizlikle
kuru dallar küsmüşken hayata
ben sarı yapraklarla bekledim seni
her sonbahar geldiğinde sen düşersin aklıma

bak hala seni bekliyorum , gel artık aşkım
ben bir damla aşka hasretken
etrafımda aşk denizleri var
ben sensizliğe mahkumken , sen geç dalganı hayatla
her sonbahar gibi bu sonbaharda da bekliyorum seni
unutma aşkım ben bana aşık olan kızı bekliyorum
hoşcakal , mutlu kal
ben esen bir rüzgarla uçuşan sarı yaprakların arasında olacağım
senden uzaklarda ama hep kalbinde.

Gün gelir anlarsın içimde yaşattığım aşkı
Sevdamın bahtsızlığı altında yaşanan kara yazgıyı
Sessizlik anlatmıyor artık halimi
Sözcükler dökülmüyor dudaklarımdan satırlara
Mürekkepler kurumuş, unutmuşlar yazmayı
Mektuplar hasretle beklenir olmuş
Oysa çoktan yolları unutulmuş…
Bir serin rüzgar çıksa, fısıldasam rüzgara aşkımı
Alıp götürse sana, bütün dünyamı anlatsa bir an da
Gecelerce, sabahları nasıl uyandığımı sensiz…
Konuşmaktansa susmayı tercih ettiğimi ya da…
Güzel olan her şeyin anlamını yitirdiği günleri…
Kayan bir yıldız gördüğümde bir tek seni dilediğimi!
İnsanlar arasında bir tek seni özlediğimi,
Yetmiyorsa zamanı rüzgarın ve,
Sadece olur da söyleyecek tek sözü kalırsa,
O da “Seni Seviyorum” varsın olsun…
Belki de bu iki kelime anlatmaya yeter,
Beni, sana…

Aşk ateşi sardı içimi bilemezsin ey derviş
Gelip görmen gerek bu yaralıyı, kalbindedir acısı
Unuttu sevdalısı, yarınlara bıraktı sevdasını
Gelmedi yıllar geçti, gelmedi hüzünler birikti
Karanlık bir yolda yürürken ilk gördüm onu
Işığıyla aydınlattı yolumu ve kalbimi de çaldı
Denizlere anlattım derdimi, döktüm gözyaşlarımı
Feryatlarım dalgalara karıştı, sessizce geri döndüler yine
Acısını taşıyor bu yürek,
Gelecek bir gün sevdalısı, dindirecek acısını
Gelmedi yıllar geçti, gelmedi acılar direndi
Kalbim oyuk oyuk kayalara benzer
Yılların hasreti şu içimi mahveder
Yeniden hayata onunla bağlanmıştım
O gidince hayatın anlamı o olduğunu anlamıştım
Yürek güneşe benzer, aşkı ateşe benzer
Kalbim ateşler içinde yanıyor gitti gideli
Güneşim artık soluyor, aşkını artık göremiyor
Aşk ateşi sardı içimi göremezsin ey derviş
Sancısı büyüyor günden güne iyileştiremez hiç kimse
Unuttu sevdalısı, yarınlara bıraktı sevdasını
Gelmedi, gelmeyecek belki de hiç bilmeyecek sevdamı…

Hasret ayazları çöktü yüreğime
Özlemin yine büyüdü bu gece
Ellerim aradı ellerini
Yokluğunla geçti bu gece
Sevgin ödüldü bu kalbe
Özlemek ise küçük bir hediye
İçimde yangınlar büyüsede
Vazgeçmez bu can
Hasret kalsada sevgiliye
Kavuşmayı hayal eder oldum her an
Gözlerine uzun uzun bakmayı
Sana doyasıya sarılıp
Fısıldamayı kulagına aşkımı
Yokluğunla geçti yine bu gece
Gözlerimin gözlerine
Yüreğimin yüreğine hasretiyle