‘Gün’ Yazı Arşivi

E mail:serdar-zeynal@box.az

Gecəyarı gün məndə,
Gecə yarı güdəndə,
Hamı deyib-güləndə
Görən, niyə ağladım?

Müəllif:Aysel Novruz

Bir gün eşitsən ki,
dəli olmuşam,
gülümsə
dərdimi unutmağıma,
başqa dünyalara yol almağıma…
Bir gün məni görsən
ağac başında,
gecələr göylərə
baxanda səssiz.

Onda təəccüblənmə
gördüklərinə,
bircə əmin ol ki,
eşqə düşmüşəm
sosuz məhəbbətlə,
sonsuz sevdayla
həmdəmim gecənin sultanı
Ayla.
Bir gün qapınıza gəlsəm
səbəbsiz,
önündə heykəl tək
lal dayanarsam,
mənə qəzəblənmə,
axı sadəcə
səni varlığımda
dərk eləmişəm,
mən artıq özümü
tərk eləmişəm.
Bir gün səni görüb
fikir verməsəm,
xəyallar içində
yanından ötsəm,
ümid qanadını
beləcə əzsəm,
məni günahımda əritmə,
çünki
artıq özümə də
mən yadlaşmışam,
sənin cazibəndən
uzaqlaşmışam.
Bir gün desələr ki,
adını çəkib,
hər yoldan ötəndən
səni soruşub
səni axtarıram
lap özüm kimi…
O zaman incimə
bu halətimdən,
axı bu cismimə
sənlə gəlmişəm,
ruhunla ruhuma
səpələnmişəm.
Bir gün həqiqətə
çatıb içində,
gec də olsa məni
anlayacaqsan.
Görüb bu həyatı
başqa biçimdə,
hər şey məhvə gedir,
inanacaqsan!
Çıxıb dünyasından
saxta şöhrətin,
gülüb dünyasına
əbədiyyətin
sən özün-özünə
tapınacaqsan,
İnsan olduğunu
yaşayacaqsan!
Yenə də deyirəm,
dinlə əzizim,
bir gün desələr ki,
dəli olmuşam,
gülümsə
dərdimi unutmağıma,
başqa dünyalara yol almağıma…

Müəllif: Elmar Vüqarlı

Hala dün gibi hatırlarım.
Hala bu gün gibi ağlarım.
Gözlerimin önünde beni terkettiğin o gün.
O saat,o veda anı,o yaşanan dram.
Seni bırakmamak için nasılda sarılmıştım sana.
Sende öfkeli nasılda çekmiştin boynundan ellerimi.
Düşürmüştün iki yana.
Seni bırakmamak için nasılda durmuştum kapıda.
Azmış bir köpek gibi.
Bağırmıştım sana.
Gidemezsiiiiin hayıııııır gidemezsiiiiiin.
Sen evet sen.
İlk defa nasılda bağırmıştın sen bana.
Gökten yıldızları düşürdün sanki.
Gideriiiim eveeeet gideriiiim karışamazsııııın.
Nuh dedin peygamber demedin.
Nasılda içmiştim sabahlara dek.
Resimlerine bakıp tek tek.
Nasılda ağlamıştım çocuklar gibi.
Nasılda yıkılmştım ardından.
Öylece kalakalmıştım.
Nasılda öfke kusmuştum sana.
O an elimde silah olsa vururdum seni.
Yo yo vuramazdım,kıyamazdım sana.
Sen benim aşkım,gülüm,sevgilimdin.
Gitmeyecektin.
Veda etmeyecektin bana.
Sen dayayıp sırtıma silahı.
Çekmeliydin tetiği.
Vurmalıydın bu garibi.
Vurmalıydın acımasızca.
Ölmeliydim şuracıkta.
Bu ayrılığı yaşamamalıydım.
Yaşatmamalıydın bana bu ayrılığı.
Allah kahretsin.
Allah kahretsin senin gibi zalim kulları.
Seni gibi aşktan anlamayanları.
Allah kahretsin.
Böyle ayrılıkları,böyle vedaları.

NİHAT İLİKCİOĞLU

Bir yaz güneşinden ödünç aldığım yüzünü görüyorum buradan,
yarım kalmış mutluklarla dolu olan yansıtan yüzünü.
Masmavi bir denize yaslanmış bir parkın köhne banklarında oturuyorum ve teninin kokusunu her
içime çekişimde kendi yalnızlığımın kokusunu duyuyorum, o keskin ve acı veren kokuyu.
Belki de bir tek seni bu kadar çok sevdiğim için korkuyorum karanlıkta
kalmaktan , ruhumun karanlığını aydınlatan yaz güneşi kadar
tatlı gözlerin ki ışığın bana arkasını dönmesinden .
Paraya en çok ihtiyacı olduğu bir zamanda hiç beklemediği bir anda
karşısına onun için çok değerli olan büyük bir elmas çıkan fakir bir köylü
bulduğunu kaybetmekten nasıl korkar ve onu bir an bile yanından ayırmak istemezse bende öyle korkuyorum seni kaybetmekten ve istemiyorum
beni bırakıp gitmeni.
Belki de sana bu kadar çok bağlandığım için korkuyorum
yalnız kalmaktan çünkü ben senin sıcaklığın eritinceye kadar hiç kıramamıştım o yalnız yaşadığım karanlık soğuk odanın duvarlarını ve biliyorum ki sen bana arkanı döndüğünde odamın içi yine soğumaya başlayacak ve ben yine duvarların arasında
terkedilmiş yalnızlığıma döneceğim.
Oturduğun bankta yüzünü görüyorum, ağaçların arasından
sızan mahçup ay ışığı yorgun bedenini okşuyor.
İçimdeki resmin en güzel parçasısın sen biliyorum ki ancak sen gittiğinde yanacak o resim, sonsuza dek içimde taşımak istediğim acemi resim.
Kollarımda öyle masum uyuyorsun ki…
bu masumiyetin arkasında saklı olduğunu, içinde sana da yabancı olan o seni tanımayı o kadar çok isterdim ki…
Seni kıskandığımı hissediyorum, benden uzak olduğun o yerlerde biri sana benim baktığım gibi bakar diye korkuyorum
Ya da sen başkasına bana baktığın gibi bakarsın diye korkuyorum.
Belki de ben en çok bir gün seni kıskanmayı vazgeçmekten korkuyorum…
Senin hayalinle paylaştığım odamda ;
hayalin
bir hayal kırıklığı olsa da benim için,
beklemek hoşuma gidiyor seni bu sessiz ruhlar kabilesinde.
senin sesini duyduğumda dünyanın en şanslı
insanıymışım gibi hissediyorum kendimi; yüzünü görememenin tattırdığı
hasreti unutarak , kendimi aldatıyorum…
İşte karşımda duruyorsun fakir çocukların uçurtmalarında
yaşadığımız bu karanlık gecede.
Ağaçların arasında sızan mahcup ay ışığı yorgun bedenini okşuyor. Yanımda olmasan da görüyorum seni bu gece . Belki yanımda olmasan da
seni görebildiğim için seviyorum seni böyle körü körüne bir tutkuyla.
Nedeni ne olursa olsun sen benim hayatıma sağanak yağmurlardan
sonra açan parlak bir güneş gibi girdiğinden beri AŞK,
bir gün bir yerlerde
beraber olabilme umuduyla yaşamaktır benim için sevgilim