‘gözyaşı’ Yazı Arşivi

Kalbime bak şimdi, hala aynı atıyor mu senin için
Susmak nedir bilmezdim, oysa şimdi suskunluğa esirim
Gözkapaklarım kapanınca, aklıma sen gelirdin,
Şimdiyse sadece hatıralar var, hepsi acı yüklü hem de
Unutmak çare mi sanıyorsun, ya da unutabileceğini mi sanıyorsun
Geçmişin ağır yükü dört duvar arasında seni yakalayınca,
Kaçabileceği mi düşünüyorsun…
Bense sadece seninle mutlu oluyordum
Dertlerimden, geçmişimden sıyrılıyordum
Gel gör şimdi halimi sevdiğim
Her taraf acı, hüzün ve gözyaşı dolu
Sessizlik hüküm sürüyor hayatımda artık
Neşeli günler mazimde tatlı bir anı sadece
Karanlık geceyle başlamıyor şimdilerde,
Çünkü her anım karanlığa esir şimdi…
Güneşin tatlı ve ılık ışınları yok artık dünyamda.
Günyüzü görmek yasak kaderimde
Şansızlık her yanımda gezinirken, umut etmek hayal artık.
Ayrılık günü geldiğinde senin için aldığım son hediyeyi,
Hala saklarım çekmecemde,
Gümüş bir kolye, kalpten hem de…
O iki kelimeyi söylemek zor gelmiyor bana ama acı veriyor artık
Çünkü sen yoksun ve ben onları sana söylemek istiyorum
Seni Seviyorum…

Bu kadar kolay mıydı söylesene
Bırakıp gitmek, hem de hiçbir şey demeden
Yok diyordum içimden yapamazsın bensiz
Olamazsın, yaşayamazsın..
Oluyormuş hayatta bak “her şey”
Gün gelip olmaz dediklerin bile.
Acımıyor kalbim artık inan ki
Çünkü paramparça bir vaziyette.
Aldırmak isterdim kalbimi yerinden
Yaralarını sardırmak yeniden hayata başlamak…
Kolay değilmiş “her şey” bunu da öğrendim sayende
Çok şey öğrendim seninle yaşarken
Ya da bir hayal yaşadığımı sanırken…
Kayboluyorsun zamanın hırçın saatlerinde
Yıpranıyorsun fark etmeden gözyaşı nöbetlerinde
Hayatın sessizliği vuruyor seni bir yerden bir yere
Anlayamıyorsun neyin iyi neyin kötü olduğunu zamanla
Yaşıyorsun bir kuru ekmekle bir su fark etmiyor senin için
Anlamı olmuyor dünya nimetlerinin
Yapman gerekenleri sadece yaşamak için yapıyorsun artık
Kırık bir saz gibi aynı notaları çalıp duruyorsun hayatında
Aynı yerleri basıp geçiyor, aynı sözleri tekrarlıyor
Ve aynı aşkı yaşıyorsun başka kimselerle…
Ya ben, bu kadar yaşama, sensizliğe yenik düşecek biri miyim?
Öyle miydim?
Eskiden ne olduğumu bilsem de şimdi hiçbir şey bilmiyorum…
Sensizim, nedensizim bir de sevgisiz bir aşk perisiyim.

Kayboldu yılların ardından geçen hatıralar
Maziye katılan nice anılar
Teker teker silindi gözyaşlarıyla
Ilık bir rüzgarın gelip geçmesi gibi bir anda.
Karartılar etrafımı sardığında
Ellerim seni aradığında
Ve o an ki sessizliğin tam ortasında
Nefes almaya çalışırım senin varlığınla.
Gün ağarıp etraf aydınlanınca
Geçmişin tek bir izini bile hatırlamayınca
Geriye dönüp baktığımda
Gözyaşlarımın artık akmadığının farkına varınca
Anlarım ki yaşamaya değer ne varsa
Hayatın tam başında veya ortasında
Doyasıya ve kimseye aldırmadan
Yaşamalıyım tadına varıncaya.
Bir de sen yanımda olmalısın ya,
İşte o zaman budur:
Hayat denilen şey dünyamda.

Seneler bir rüzgar gibi gelip geçerken hayatından
Çok mu yalnız kalmıştın, yalan dolandan
Ve umutsuz yarınlardan.
Şimdi söyle bana kim doğru kim yanlış
Ayrılıklar vakti yaşanırken
Göz yaşlarım durmaz akarken
Dönüp bakma bile bir kez arkana
Elveda… dedikten sonra
Vur çantanı sırtına yolun açık olsun
Bundan sonra…
Kırılgan geçmişe aldanıp
Yarınlarını bensiz yaşamayı seçerken
Kalbimin artık olmadığını varsayarak
Unut senin için yaşattığım aşkımı
Yorgun bir mehtabın altında sadece senin için
Yıldızları sayarken, dolunayı bile fark etmeden
Sonsuzluğu bekleyip ölüme adımı yazarken
Kaybolan gün ışığım gibi
Bir an içinde hisset yok olduğumu
Yalnızlıklara gömüldü kalbim sen giderken
Ve şimdi de aşkımı gömdüm
Kalbinin olduğu yere ki
Asla senden ayrı düşmesin…

Çektiğim acıyla yaşarım sen üzülme
Eğilmesin başın yere
Sen sakın ha sakın dökme gözyaşlarını
İçim sızlasa da
Kalbim her sözünde bin defa kırılsada
Çekerim ben acımı sen ağlama

Sen sakın üzülme
Ben yeterim kendime
Bakarım başımın çaresine
Avuturum kendimi hayalinle
Sen sakın boynunu bükme
Sen sakın ha sakın üzülme
Ben yaşarım kendi kendime
Ama şunuda sakın unutma birtanem
Ben sensiz yapamam ölürüm sen gidince…