‘Ben’ Yazı Arşivi
Sevdan ve Ben
3 Eylül 2009 | 
Yazar: uğrunda tarih olmuş
gelişigüzel yanan
bir sevdaydı benimkisi
ve
silinmeyi bekleyen
tozlu bir raftı aşkın
yükseklerde ne bir nefes yeter
ne de bir gözyaşı silmeye
Etiketler: 
Ben De Seni Seviyorum
Bir şarkı mırıldanır dilim,
Sessiz sakin kendine döner hayallerim.
Büyülenmiş gibiyim,
Sensizliğim içimdeyken.
Unutulmuş gibiyim,
Aklımda hala sen varken.
Belki de bir yanılsama gözlerimde şu an,
Sen karşımdasın ben sana bakıyorken…
Susuyorsun konuşmak varken,
Ve saniyeler sonra hiçbir şey yokmuş gibi.
Dönüp gidiyorsun ardın sıra,
Çok zaman geçiyor üzerinden, üzerimden…
Ve sen bir kez dahi olsa özlemiyorsun,
İçinden…
Geceler sensiz geceler böyle sessiz
Hayaller karışır birbirine nedeni yok
Çünkü sen yoksun.
Susmuşum maziye dalarken
Anıların arasından ikimizi seçerken
Bir bakmışım ki
Bir ben varmışım ki
Bir de sen ah sen
Nerdesin!
Öyle bir “Merhaba” de ki hayatıma girerken
Bir daha dönüşü olmasın geriye bakarken
Ve asla “Elveda” sözü çıkmasın dilinden.
Ben seni sende yaşarken
Sen beni kendinde yaşa yine
Bir sen olsun her şeyim
Seninle bütün olsun kalbim
Binlerce gül yerine bir gül olsun
Ve bir gün olsun senin olsun
O gül benim olsun
Mazide kalan defterimin arasında
Sana ait bir hatıra olsun
Olur da “Asla” dersen hayatıma girmezsen
Bakıp da hatırlayacağım bir sen olsun
Senden kalan gül der ki o zaman hep bana,
“Seni Seviyorum”
Öyle bir duygu ki içimde ki seni anarım
Gülden öte gülün içinde bir sen varsın ya,
Ben de Seni Seviyorum.
Sen, Ben Ve Ötekilerim
Bugün sana sahip değilim.
Hiç olamayacağıma eminim aşık olarak
Sana o kadar aşığım ki kaybetmek istemezdim Ömür boyu
Belki benim olsan biterdi aşkım işte şimdi sonsuza kadar benimsin.
Seninle o kadar çok konuşuyoruz ki
Hissetmiyor musun acaba
Her konuda bir fikrin var hayata dair bana söylediğin
Hani demiştin hiç unutmuyorum tüm kimsesizleri görünce
Savunmasızlara kötülük edenlere en büyük kötülüğü yapmak isterim
Tüm kimsesizler bizim, tüm çaresizler bizim.. hayat bizim
Sensiz olmam imkansız her an seninleyim.
Hissetmeden yaşanmıyor yazılmıyor tek bir kelime
Sana sayfalarca yazıyorum bazen kalem kullanmadan
Seninle öyle çok şey paylaşıyorum ki gerçekliğinden korkarım
Görünmez olup yanına gelmek isterdim onun gibi birşey işte
Sen bilmeden sana dokunmak isterdim, hayallerini okuyabilmek isterdim.
Sanırım hep üç kişilik olacak hayatım
Sen, ben ve ötekilerim…
Ben Sensiz Aşkı Ne Yapayım
ben aşık oldum sana
seni düşündüm her akşamda
aşkımı sığdıramadım kağıtlara
ben sensiz aşkı ne yapayım
gidersen bir gün buralardan
giderken bakma ardından
güller solar,gözlerim ağlar,aşkı yaşamam
ben sensiz aşkı ne yapayım
Ben Seni Böyle Sevdim
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni
gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka
yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu
kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden
ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.
Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya… Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın
bir
ateş gibi. Ve maviydin… En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.
Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da… Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En
kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana.
İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle…
Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.
Sevdim ve hayrandım da… Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni
ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.
Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün
yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.
Sevdim işte ötesi yok…
