Ey könül, etmə qəmini ta bu məhbubələrin,
Yoxmu dünyada sənin özgə qəmin, dərdi-sərin.

Ibrət et Yusifi Kənana olan riyadan,
Xabi-qəflətdən ayıl, bir də xəyal eylə dərin.

O qədər zülfi-pərişanı görüb mat qalma,
Xəyalın göydə uçurkən qırılar balu-pərin.

Sınayıb çoxları aşiq kimi sevda yolunu,
Görməyib əhdə vəfasını bu məşuqələrin.

Çox giley eyləməyin bil, sənə nöqsan yazılar,
Sözlərin bal kimi varkən acı salma yerini.

Bir göyərçin kimi əldən uçurub gəncliyini,
Gəl, Ziyəddin, ələ al bir də şeir dəftərini.

Müəllif: Ziyəddin Səlim

Mən sənin qəlbinin dərinliyində
Yatan bir duyğuyam, oyanacağam.
Dünyanın ən mərhəm, isti rənginə
Məhəbbət rənginə boyanacağam.
***
Sən mənim bir ümid çırağım idin,
İstəyim, həvəsim, marağım idin.
Ən xoş sədam idin, sorağım idin,
Indi bir gümana dayanacağam.
***
Sevən seviləndən gərək yarına.
Yar deyən yarından gərək barına.
Tufanlar qoparan ədalarına
Palıd vüqarıyla dayanacağam.

Müəllif: Ziyəddin Səlim

(təcnis)
Niyyət xoşsa lap qocal da, qarı da.
Xoş gələcək sənə qız da, qarı da.
Yaz nəfəsi yox eyləyər qarı da,
Yel vuranda çiçək gülər, gül əsər.
***
Gözəllərin atəşinə yan asan,
Sevirsənsə zülmü özgə yana san,
Eşq oduna gərək elə yanasan,
Nurlana göz, sevinə qəlb, gülə sər.
***
Bar payızın, qar qışın, gün yayındı,
Demə könlüm bu sevdadan yayındı.
Öz eşqini car çək elə, yay indi,
Sevdiyin qız Güləsərdir, Güləsər.
***
Bir qaydadır, gərək bərkə düz düşə,
Dağ eşqinə aran düşə, düz düşə.
Gül dibində elə dur ki, düz düşə,
Kökə ayaq, budağa can, gülə sər.
***
Yaz oldumu, çiçək şəfəq, budaq dan,
Duman qalxar o dərədən, bu dağdan,
Nur seli tək seh çilənər budaqdan,
Gül üzünü gülabla yu, gülə sər.
***
Umulacaq nəyin varsa yar uma,
Ara vuran, səni görüm yarıma.
Bir dəstə gül göndərsəm də yarıma,
Insafsıza eyləmədi gül əsər.
***
El ağ olmaz el içində üz ağa,
Qəvvassansa qaradan dön üz ağa,
Ay Ziyəddin, çox da getmə uzağa,
Gül həvəsli ol ki, yarat gül əsər.

Müəllif: Ziyəddin Səlim

Bir değil, bin acı…var bende
Tadımda yok bu aralar sayende
Senden sonra dağıttım herşeyi
Artık yorma Beni ve Yüreğimi.

Gönül kapım kapandı
Sesinde hiç çıkmadı…seni severken
Hayal ederdimya önceleri : Seni ve Beni
Artık o hevesimde Kalmadı.

Hayatımdan çekip gitmek kolay
Seni benden söküp atmak başka bi olay
Önüne çıkıp duran SAHTE yüzlerden
Değildim…BEN !!!

Oysa sana olan duygularım
Sahte değil hepsi gerçekti
Oysa şimdi çekip gidesim geldi
Yalan dünyadan DEĞIL
Yalan insanlardan!

Yazar: Güler Yavuzey

Müəllif: Ahmet Yalçınkaya

Mən hər səhər bu yolun başına gəlirəm
keçəcəksən deyə buradan
gözləyərəm, gözləyərəm və gözləyərəm…

Uzaqda göründüyündə
qəfəsinə sığmaz ürəyim,
lalələr açar içimdə…
izah edilməz bir istilik bürüyər bədənimi
təpədən dırnağa yanaram…
yolda kim var kim yox görməm, görə bilməm.
ağacları görməm
və sən yaxınlaşdığında
donar qanım, donar dərrakəm
donar canım…

Keçib gedersən,
ha varım mən ha yoxum
umurundamı sənin, dünyanın
ya da günəşin

Evimə döndüyümdə
bir xəyali daşıyaram mənliyimlə…
səbəb var yenə
qaranlıq və soyuq gecəni sovuşdurmağa
bir səbəb daha sabaha çıxmağa,
yenə qaçacağam ertəsi səhər
eyni yolun başına…

Tərcümə edən: A. Edip Yazar