‘akşam’ Yazı Arşivi

bir akşam dolanıp sokaklarda
arıyordum kendimi
aşkın gerçek miydi bilemedim
bana sen öğrettin sevmeyi
kalbime dokunuyor sensiz geçen akşamlar
kalbimi acıtıyor böyle yalanlar
bir daha yürüsem bu yoldan
ben yine aynı yolu seçerdim
bir daha yürüsem bu yoldan
ben yine akşamı seçerdim
ruhum,canım,herşeyimsin
herşeyim seni sevenden geçer yani benim…

En zor olanda sabahları ;
onun yokluguna uyanmak, bile bile uyanmak,uyandıgında aklında hiçbişe yokken birden onun gelmesi ve kalbinden giren sancının tüm vücudunu sarması,iliklerine kadar o sancıyı hissetmek,sanki o gün hiç bitmicekmiş gibi uyumak istersin hep uyumak hiç uyanmamak.
En zor olanda sabahları;
yataktan kalkmaya üşenirsin hem kalksan nolucakki o yokken çok sevdigin kahvaltı bile zehir olur.bogazından hiç bişe geçmiceni bile bile o masaya oturmak,onsuz oldugunu bile bile.
En zor olanda sabahları yeni bir güne yeniden onsuz uyanmak ve hergün oldugu gibi beklemek dakikaları sayarak beklemek,gelmicegini bile bile beklemek,akşam etmek ve yine acılarla uykuya dalmak yeni güne yeni sancılarla uyanacağını bile bile…

ben aşık oldum sana
seni düşündüm her akşamda
aşkımı sığdıramadım kağıtlara
ben sensiz aşkı ne yapayım

gidersen bir gün buralardan
giderken bakma ardından
güller solar,gözlerim ağlar,aşkı yaşamam
ben sensiz aşkı ne yapayım