Bəyaz kəpənək tək azad olsaydım
çiçəklərə toxunub gül qoxusunu daşısaydım qanadlarımda,
şeh düşmüş çiçəyə-gülə salam aparıb,
dünyama yeni çalarlar qatsaydım,
Bir kəpənək tək azad olub günəşə doğru uçsaydım…
Kəpənək olsaydım ürəyində
kainatın hər rəngini,
dənizlərin səsini,
daşısaydım qəlbinə
Ümid çiçəklərinin qoxusunu gətirsəydim,
toxuna bilsəydim düşüncələrinə,
Məni düşündüyünü bilsəydim….
Bir də ovuclarına qonub sənin nəbzini duysaydım,
Çiçək tozlu qanadlarım nazik ve zərif,
qanadımla izimi qoysaydım dodaqlarına
bir kəpənəyin ömrünün nə qədər qısa olduğunu bilsəydin
bəlkə ..
Elə o qədər sevərdin məni,
Kəpənək tək azad olsaydım,
Bir körpənin sevinərək ardımdan qaçısını,
Məni gözləyən bir çiçəyin hər zaman var olacağını,
Düşünərək qanadlansaydım yaz fəslində
duyğulansaydım, cənnətimlə….

Müəllif: Nigar Duygu

Aylar keçir,il dolanır,yeni nağıllar yaranır,bu nağılların içindən ən gözəlin seçərəm,sizə nağıl biçərəm.
Möcüzələr ölkəsində bir Sehirbaz yaşarmış.O,öz sehirləri ilə həm özünün,həm də ölkəsinin hər istəyini yerinə yetirirdi.Sehirbaz çubuğunu yellətməklə qurdu quzuya,dəvəni filə çeviri,hətta fikirləri də dəyişə bilirdi.Hər kəs ona həsəd aparır,onun kimi olmağı arzu edirdi.O özü də Möcüzələr ölkəsinin bütün sakinlərinə həsəd aparırdı,çünki ondan başqa hər kəsin ailəsi,dostları var idi.O,arzulayırdı ki,ailəsi olsun.Ancaq o nə qədər etsə də sehrinin köməyi ilə buna nail ola bilmir,özünü aciz hesab edirdi.
Bir gün Sehirbaz çəmənlikdə gəzirdi.O,çox kədərli və məyus görünürdü.Özünü çox bədbəxt,tənha hiss edirdi.Sehirbazın gözündən bir damla yaş “ağ çiçəyin”ləçəyinə düşür.Sehirbaz göz yaşlarını gizlətmək üçün əlləri ilə üzünü tutur.Üzünü açanda nə görsə yaxşıdı?!Sehirbaz gördü ki,damla gözəl bir qıza çevrilib.O,çox heyrətlənmişdi,həm də sevinirdi.
Sehirbaz Damlanı görən kimi ona vurulur.Damla bir göz qırpımında çəmənlikdən yox olur.Sehirbaz onunla danışmağa belə macal tapmır.O Damlanın hara yox olduğunu başa düşmürdü.Nə qədər sehr etsə də onu tapa bilmir,əzab çəkirdi.
Bir gecə Damla Sehirbazın yuxusuna girir.O,Sehirbaza deyir:Əgər mənim qayıtmağımı istəyirsənsə,ilk növbədə özünü mənə sevdirməlisən.Sehirbaz deyir:Səni görmədən bunu necə edəcəm?!Damla deyir:Bax,bunun yolunu sən özün tapmalısan.
Sehirbaz yuxudan oyanır.Özünü Damlaya sevdirmək üçün min cür sehr edir.Amma istəyinə nail ola bilmir.Sehirbaz düşünür ki,əgər həyatda onun üçün ən vacib olan bir şeyi sehr vasitəsi ilə əldə edə bilmirsə,sehirbazlıq onun nəyinə lazımdır?!Bu niyyətlə də o,sehirbazlığın daşını atıb,adi insanlar kimi yaşamağa başlayır.Bütün ölkəni gəzib,Damlanı axtarır.Amma tapa bilmir.Sehirbaz kor-peşman evinə qayıdır.O hər gün bağçada bir ağ çiçək əkir,bir gün Damlanın qayıdacağına inanır.Bir il keçir,bağçada milyonlarla ağ çiçəklər boy atır.Hər kəs Sehirbazın Damlaya olan məhəbbətindən,əkdiyi çiçəklərdən danışır.Damla Sehirbazın sevgisinə inanır və onun yanına getməyi qərarlaşdırır.Həm də o insanların ağızdolusu danışdığı bağçanı görməyə tələsirdi.
Damla qayıdır.Sehirbaz və Damla xoşbəxt ailə qurub.ömürboyu bir yerdə yaşayırlar.Sehirbaz artıq başa düşürdü ki,dünyanın ən böyük sehri sevgidi.O elə bir sehrdir ki,onun nə zaman gələcəyini bilmək olmur və o yeganə sehrdir ki,öz təsirini heç vaxt itirmir.
O gündən “Möcüzələr ölkəsində” bütün sevənlər bir-birinə ağ çiçəklər hədiyyə edir.Hər kəs bağçasında ağ çiçəklər əkirdi.

Müəllif: Əfsanə Laçın / 09.02.2010.

Unudmazsan,
onu düşünərsən,
Sözlərini, gözlərini,
İstiliyini hissedərsən, gözlərindən süzülən yaşlar sayəsində,
Gülümsədiyi gələr gözlərin önünə, yenə xatırlarsan,
Unudular deyərsən?
Anamızın südünün dadını unutduğumuz kimi?
Xatırlamazsan yaşadıqlarını, bəlkə xatırlamaq istəməzsən…
Uğrunda canımızı fəda etdiyimiz sevgi ve sevgiılini…
Qəlbinə kilid taxıb, özünə söz verərsən,
xatırlamazsan,
İçini əridən sevdiyin gözləri belə
Gələcəklə bağlı planlar, xəyallar qurmazsan,
Küsərsən yaşadıqlarına,
Qarşısından keçdiyiniz an dönüb ağldığıniz küçə,
Xatırladacaq onu..
Yenə unudarsan deyirsən.
Amma ….
Unudula bilərsən, ama unutmazsan….
unudmazsan, unudmazsan

Müəllif: Nigar Duygu

Bu dünyada kim nə bilir,kim nə çəkir,
Bilinməzi kimsə bilməz,kimsə çəkir,
Mən çəkirəm,sən çəkirsən,o da çəkir,
Çəkiləsi sevinc deyil,dərd çəkirik.

Bu dünyada insanlığın üzü qara,
Beş sözünün ikisi ağ,üçü qara,
Öz rəngindən utanıbdı özü qara,
Bəyazı da qaralayıb,xətt çəkirik.

Bu dünyada kim deyir ki,azdı yanan,
Yüz illərdi Kərəm üçüm sazdı yanan,
Doğulandan ölənədək sızıldayan,
Könüllərin gülüşünə sədd çəkirik.

Müəllif: Habil Yaşar / 08.09.2009

Zulfiyye Xanbabayeva – Getdi (2011)

Her seven sevilmez…
Sevilse bile kendini belli etmez…
Hep saklı kalır…
Çün ki bilir bu aşkın adı… İmkansızdır..!

Kenan.M