‘sevgi’ Kategori Arşivi

Ellerim ellerini tutmalı sevgilim
Uzaklara gitmeli seninle peşinden
Hayata tutunmalı bir gülüşünle
Sevmeli her şeyi tek bir sözünle
Uğruna ölmeli yeri geldiğinde bile
Yeniden yeşermeli sevgisi en derinden
Ağlamak yok bundan sonra
Her zaman sevinç olacak yarınlarımızda
Tut ellerimi sevginle sar beni
Gözlerim gözlerinden geçmeli
Öyle ki, sevgimizi herkes bilmeli…

Küçükken her gece dinlediğim bir masal vardı. Bir peri kızıyla bir gencin aşkını anlatırdı. Peri kızı dünyalar güzeli, her şeyi severdi. Mutluluk yüzünden okunur, sevgisi her yeri aydınlatırdı. Güller onun için açardı sanki, sadece ona verirdi güzel kokularını. Bir gülüşüyle gökyüzü şenlenirdi. Bir gün yine böyle mutluyken yolda bir gençle karşılaştı. Ona bakarak gülümsedi ve merhaba dedi. Genç, büyülenmiş gibiydi o an onu görünce. Bir süre konuştular ve çokca gülüştüler. Aylar geçti, her gün her gün böyle güzelce vakitlerini geçirdiler. Yine günlerden bir gün hava kararmış, gökyüzünü şimşekler aydınlatırken gök gürültüsü etrafa korkunç sesini yükseltirken peri kızının aşkını duyan yüce periler, onu cezalandırmaya gelmişler. Peri kızı çaresizce haykırmış gence. Genç uzaklarda duymamış sevdiğini. Peri kızı son nefesini verirken genç gelmiş yanına. Ne oldu demiş, ne yaptılar sana. Peri kızı gözlerinden akan yaşlarla birlikte, yaşanmaması gereken bir aşkın öyküsü burada bitiyor, demiş. Ve gözleri kapanır kapanmaz vücudu küçük zerrecikler olup kaybolmuş. Gencin ellerinde peri kızının üzerinden düşen bir kolye kalmış. Genç, o gününün ardından yıllar boyunca peri kızını sevmiş. Ta ki ölünce ona kavuşup aşklarını sonsuza taşıyana dek…

Acıdır maziye yeniden başlamak. Hatıraların arasından yenilerini çıkarmak. Gözler aranır eskiyi, yeniden yaşamak için. Elinden bir şey gelmez… Mazidir artık geçmişin. Dönüp bakmak istersin, ama arkanda artık bir şey kalmamıştır bile. Sen gittikten sonra, hüzünler sarar etrafı, her şey sensiz yaşamaya alışmıştır çoktan. Sen olmasan da olurmuş hayat bak! Olurmuş yaşamak… Yaşamanın böylesi görülmüşse eğer. Yaşamak buna denirse eğer. Ağlamaktan gözler kurudu sevgilim. Şimdi sessizce beklerim. Bir gün bende öleceğim. Sensiz uzaklara gideceğim. Şimdi ki gibi yalnız kalacak, yalnız yaşlanacağım. Umutlar zaten tükenmiş sen gidince. Şimdi bana ne kaldı sanıyorsun ardınsıra. Özlem bitti. Artık keder var yarınlarımda. Sen olmasanda yaşıyorum ben. Ölmek mi denir di yoksa… Ah, bilemiyorum… Ayrılık fena, acısı daha kötü. Maziyi düşünmeden geçen saniyeler yok zaten. Gitme derken sana bir defa bile bakmadın ardına. Bense hala seni düşlerim. Ne kadar acınası halime gülerim. Ben hala, ben hala aynı yerde sayıklarım. Yeniden alırım kalemi elime, yazmaya çalışırım seni kalbime. Sığmaz sözcükler bile, kalbimin her yerinde sen varsın diye. Susarım yine bakarım geleceğime, sen yoksun orada. Bakarım gökyüzüne milyonlarca yıldız arasından bulurum yine “seni”. Bir de kendime bakarım ağlayacak gücüm kalmamış yanarım. Sessiz kuytu bir köşeye çekilirim. Açarım kalbimi sensiz gecelere. Geceler beni anlatır sana, avuturlar seni bana. Unuturum kendimi, dalarım yine uzaklara, senin olduğun anlara. Gözler görmez gerçekleri, sadece senin hayalini görür her yerde. Saklanır doğrular, yalanlara bırakır yerini ya da daha iyice söylenişi “belkilere”. İnanır kendince bunlara bile. Aldırmaz söylenenlere. Yolunda güller açmasada artık yine de bir umut vardır her zaman için. Bir sevgi yeşertirim yeniden, aslında hiç solmayan içimde. Sevgimle büyütürüm yarım kalan haliyle. Bütün kalbimi veririm ona. Yarınlarda seninle olmanın umuduyla. Sevgileri yaşamak yanında. Her şeyin en güzeli olması dileğiyle. Bekleyeceğim ben yine “seni…”

Sevmek buymuş demek ki..
Sevmek vermekmiş en büyük parçanı..
Özlemekmiş sevmek..
Gece yastığına başını koyduğunda akan iki damla yaşmış..
Sevmek zormuş sevdiğim
Özlemek zormuş..
Sanki bedenime binlerce bıçağın saplanmasıymış..
Bir uzak kentte sensizliği yaşıyorum şimdi..
Bazen iki cümle takılıyor boğazıma..
Bazen sessiz çığlıklar kopuyor içimden..
Üşüyorum sensiz, ellerimi ısıtan ellerin yok..
İçimi eriten gözlerin yok..
Bir ateş var sol yanımda..
Bir de sana verdiğim söz dudaklarımda..
Koşup sana gelmek istiyorum gücüm yok..
Özlüyorum demeye lüzum yok..
Gelsem yanına, kokunu içime çeksem..
Ellerini alsam avuçlarımın arasına..
Halim yok sevdiğim, halim yok..
Böyle mi yaşanırmış ayrılıklar..
Böyle mi koyarmış hasret insana..
Bir bilsen nasıl muhtacım sana..
Bir bilsen bu can ölümüne hasret sana..
Bilirim sen de sığamazsın kendine..
Gece sessiz sessiz ağlarsın hissederim..
Dayan bir tanem dayan..
Bir gün geleceğim..
Bu yürek yarısına kavuşacak..
Bu beden yeniden hayat bulacak..
Bir sarılacağım sana, ölüm bile ayıramayacak…

sevda deydimi yürege
boş gerisi anlamsız kalır
ne yapılanlar ne uyarılar
nafile kalır herşey her kelime
ucu yanık sigara gibi yandımı yüreğin
istemek bile kifayetsizdir
korkak dediğim bana
deli cesareti gelir
gurur unutulur bir köşede
asla asla olmaz
hiç bir şey net deyildir
acabalar çogalır sorgular başlar
öyle bir şeyki sevda
ben biter biz başlar
yanlızlık gide uzaklara
çogalır yürek
gitmeler bile gider uzağa
gidemezler kalır
sevda deydiyse yüreğe
kor olur bilinmezlik başlar
soyut kavramların somuta dönüşmesidir
ateştir kor dur sevda