‘Azeri Şiirleri’ Kategori Arşivi

Yaman düşdük el-obadan didərgin,
Torpaq qanlı, yurd qan-qada, il gərgin.
Ürək dözmür, qan-yaş tökür göz hər gün,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Dörd bir yandan alov yağdı, boğulduq,
10-15 ev bir ocağa yığıldıq.
Arxasızlıq qənim oldu dağıldıq,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Sıxılmaqdan dağılmışıq nar kimi,
Əriyirik gün altında qar kimi.
Sozalırıq külək qovan qor kimi,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Neçənci köç, bu neçənci nağıldı,
Ulu xalqım ulu yurddan dağıldı.
Bu dərd mənə ölümdən də ağırdı,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Yandırdılar ocaqların oduna,
Fərq olmadı, südəmərə, qadına.
Qanım donur, o gün düşcək yadıma,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Haray çəkdik, tapılmadı hay verən,
Həyat verən, ağrı verən, toy verən.
Baltalandı, neçə-neçə boy verən,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Qarlı dağda selə döndü göz yaşım,
Neçəsinə tapılmadı baş daşı,
Namərd oldu namərdlərin savaşı,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Qan-tər tökdük, ağac əkdik, bitirdik,
Bar gözlədik, bağını da itirdik,
Şələ-şələ ağrı, acı gətirdik,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Dinməsək də bir gün deyil günümüz,
Eşidilmir harayımız-ünümüz,
Ölənədək əriyərmi kinimiz,
Qınamayın, çəkəmmirəm bu dərdi.

Müəllif: Sərdar Zeynal

Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Məni sevib – oxşa, al ağuşuna.
Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Həsrətəm səsinə, bir baxışına.

Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Ruhunu ruhumun yanına göndər.
Həyatda nə qədər etsən də zülüm,
Barı röyamı sən nağıla döndər.

Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Həsrət bir gecəlik bitsin röyada.
Bizdən uzaq olsun ayrılıq, ölüm,
Onları gəl qoyaq oyaq dünyada.

Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Sənsiz röyalarım tutqun, qarışıq.
Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Biz ki röyalarda ayrılmamışıq.

Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Daha sənsizliyə dayanmaram mən.
Bu gecə röyama qonaq gəl, gülüm,
Gəlsən, söz verirəm: oyanmaram mən…

Müəllif: Əli İbrahimov

Sən yadıma düşəndə

Təmizliyə çxıram

Saqqalımı qırxıram

Paltarım ütü görür,

Saçıma daraq dəyir

Elə darıxıram ki,

Siqaret yandırıram

Dilimə araq dəyir.

Sən yadıma düşəndə

Saatın əqrəbindən

daş asılır elə bil

Sığınıram təkliyə

Zaman dayanır,

axmır

dost,

tanış,

qohum

Küsür üzümə baxmır.

Unuduram özümü

Qopur bədəndən ruhum

Ürək sözümə baxmır.

Sən yadıma düşəndə

Qələmimə sarılıb-

baş əyirəm kağıza.

Alovum ərşə çıxır

Külət uğultu ilə-

Üfürdükcə közümü

Xatirə dəftərimdə-

Səni gəzib tapıram

İtirirəm özümü.

Sən yadıma düşəndə

Burnuma qoxun gəlir

Bahar fəsli doğulub-

payız ölən gül kimi.

Qəfildən yuxum gəlir,

Yatıb səni görürəm

Köhnə fotolentdəki-

Ağ –qara şəkil kimi.

Müəllif: Roma Xosrov

Bəyaz kəpənək tək azad olsaydım
çiçəklərə toxunub gül qoxusunu daşısaydım qanadlarımda,
şeh düşmüş çiçəyə-gülə salam aparıb,
dünyama yeni çalarlar qatsaydım,
Bir kəpənək tək azad olub günəşə doğru uçsaydım…
Kəpənək olsaydım ürəyində
kainatın hər rəngini,
dənizlərin səsini,
daşısaydım qəlbinə
Ümid çiçəklərinin qoxusunu gətirsəydim,
toxuna bilsəydim düşüncələrinə,
Məni düşündüyünü bilsəydim….
Bir də ovuclarına qonub sənin nəbzini duysaydım,
Çiçək tozlu qanadlarım nazik ve zərif,
qanadımla izimi qoysaydım dodaqlarına
bir kəpənəyin ömrünün nə qədər qısa olduğunu bilsəydin
bəlkə ..
Elə o qədər sevərdin məni,
Kəpənək tək azad olsaydım,
Bir körpənin sevinərək ardımdan qaçısını,
Məni gözləyən bir çiçəyin hər zaman var olacağını,
Düşünərək qanadlansaydım yaz fəslində
duyğulansaydım, cənnətimlə….

Müəllif: Nigar Duygu

Unudmazsan,
onu düşünərsən,
Sözlərini, gözlərini,
İstiliyini hissedərsən, gözlərindən süzülən yaşlar sayəsində,
Gülümsədiyi gələr gözlərin önünə, yenə xatırlarsan,
Unudular deyərsən?
Anamızın südünün dadını unutduğumuz kimi?
Xatırlamazsan yaşadıqlarını, bəlkə xatırlamaq istəməzsən…
Uğrunda canımızı fəda etdiyimiz sevgi ve sevgiılini…
Qəlbinə kilid taxıb, özünə söz verərsən,
xatırlamazsan,
İçini əridən sevdiyin gözləri belə
Gələcəklə bağlı planlar, xəyallar qurmazsan,
Küsərsən yaşadıqlarına,
Qarşısından keçdiyiniz an dönüb ağldığıniz küçə,
Xatırladacaq onu..
Yenə unudarsan deyirsən.
Amma ….
Unudula bilərsən, ama unutmazsan….
unudmazsan, unudmazsan

Müəllif: Nigar Duygu