Sən yadıma düşəndə
Sən yadıma düşəndə
Təmizliyə çxıram
Saqqalımı qırxıram
Paltarım ütü görür,
Saçıma daraq dəyir
Elə darıxıram ki,
Siqaret yandırıram
Dilimə araq dəyir.
Sən yadıma düşəndə
Saatın əqrəbindən
daş asılır elə bil
Sığınıram təkliyə
Zaman dayanır,
axmır
dost,
tanış,
qohum
Küsür üzümə baxmır.
Unuduram özümü
Qopur bədəndən ruhum
Ürək sözümə baxmır.
Sən yadıma düşəndə
Qələmimə sarılıb-
baş əyirəm kağıza.
Alovum ərşə çıxır
Külət uğultu ilə-
Üfürdükcə közümü
Xatirə dəftərimdə-
Səni gəzib tapıram
İtirirəm özümü.
Sən yadıma düşəndə
Burnuma qoxun gəlir
Bahar fəsli doğulub-
payız ölən gül kimi.
Qəfildən yuxum gəlir,
Yatıb səni görürəm
Köhnə fotolentdəki-
Ağ –qara şəkil kimi.
Müəllif: Roma Xosrov