Ağustos, 2009

Allahım, dərdimin dərmanı yoxsa,
Məni də dərd eylə, çəkənə göndər.
Bir loxma çörək et, bir ovuc su et,
Ehtiyac belini bükənə göndər.

Müəllif: İltifat Köçəri

Ahım içimi tutdu,
Könlüm gözü buluddu.
Məni bir yar unutdu,
Elə ağladım, öldüm.

Müəllif: İltifat Köçəri

Bir rüya gördüm geçen gece, başını omzuma yaslamış ağlıyordun, karanlık bir oda yalnız ikimiz vardık, bir ışık bizi aydınlatıyor sen ağlıyordun.,
İkimizde susuyorduk, hıçkırıkların benim kalp ritmime karışıyordu, üzülüyordum sana dokunamıyordum, ellerimle gözyaşını silmek istiyordum lakin sanki kıpırdasan uyanacağım ve seni görmeyeceğim için korkuyordum, kaç saat kaldık öyle? kaç gün bitmedi gözyaşın, bilmem neden durmadı benim kalbim… Şimdi uzak bir şehirdesin yüreğin burada, belki aynı düşü görürken ayni rüyada, ben senin omzunda ağlıyordum, senin kalp atışların kulağım da.
“unut” diyordum sana, “beni düşünme” biliyordun benim “seni unutmayacağımı”
yansımamızdı, yüreğimizdi bizi beraber tutan şey, bir sevgili omuzu, bir damla gözyaşı ne kadar hayatın anlamıysa bir aşkı unutmak, bitirmekte o kadar anlamıydı, çok şey mi istedik birbirimizden sence?

“unut beni sevgilim, ben unutmuyorum”

Sana söyleyeceğim çok şey yok aslında…
Yarınlarına koşuyorsun umutla ama
Hayat yolu uzun bir maratondur bilirsin
Hangi rüzgar eserse essin
Hangi fırtına koparsa kopsun
Ve yollar ne kadar kaygan olursa olsun
Ayakta durmayı öğren
Geceler soğuktur çoğu zaman
Ve sessizdir ayışığı ile birlikte
Kendini güçlü hisset herzaman.
Yaşam seneryosu çok oyunlar oynar bilirsin
Kendini hayatın akışına bırakma
Sonra bir bakarsın ki
Sen bile kim olduğunu anlayamazsın
Bu yüzden kendine düşen payı değilde
Kendi yazdığın rolü üstlen
İnan daha başarılı olursun.
Akşamlar tehlike doludur
Bu yüzden bütün kötülükler akşamları dolaşır
Eğer korkularını yenmeyi başaramazsan
Kendi gölgenden bile korkarsın
Ayağını yere sağlam bas
Bir anda ayağını kaydırıverirler unutma.
Dünya karmakarışıktır
Ne zaman ne olacağı belli olmaz
Yaşam savaşını kazanmalısın.
Seni sevdiğim için söylüyorum bunları
Çünkü bundan sonra yanlızsın
Ben olmayacağım
Bunu sen istedin biliyorsun
Ben olmasam bile sen mutlu olmasını bil
Sakın beni düşünme.
Sana söyleyeceklerim bunlardı;
Duygu sömürüsü yapmak için yazmadım bunları
Sana güveniyorum ama
Kurt kapanında en büyüğü bile indirmeyi planlarlar her zaman
Bu yüzden bildiklerimi sana da söylemek istedim.
Başarılar diliyorum bundan sonra ki hayatında.
Biz ne kadar ayrı da olsak
Yüreğimizden küçücük birer parça
Hep birlikte olacak.
Elveda.

Mektubuma, edebiyatın son derece kalıplaşmış kelimeleri olan nasılsın iyi misin? gibi klasikleşmiş sözcüklerle değil de; seni sevdiğimi seni çok çok özlediğimi söyleyerek başlamak istiyorum.
Bir insanın yaşayacağı en zor duyguları yaşıyorum belki de…
Sana karşı duymuş olduğum özlem, uzun zamandır rüyalarımı süsleyecek kadar güzel olmasına rağmen en büyük eksikliği içime yediremedim. Bazen düşünüyorum da; her şey eskisi gibi olur mu diye? Ama bazen de bunun çok zor olabileceği düşünüyorum.Çaresiz, çok rahatsız bir hastanın beklediği küçücük bir ümit vardır ya, benim ümidimde belki o kadar ama bu ümit benim yüzümde en azından bir tebessüm bırakabiliyor. Aklıma her geldiğinde özellikle geceler.Sabaha kadar düşünüyorum.Her şey nasıl olmalıydı diye kendi kendime.En azından böyle olmamalıydı bence.
Aslında sen de haklıydın. Sonsuz bir türlü sabah olmayan gecelerde sana hak verdi zaten. Ne yapacağımı bilmediğim, yapa-yalnız geçirdiğim, bir türlü kimseye açılıp söyleyemediğim çaresizlik içinde akan bu göz yaşlarım senin içindi.
Seninle ilk tanıştığım günler, seninle sohbet etmek için can atardım. Her an aklımdaydın. Tek düşündüğüm kişi sendin. İçimde bir korku olmasına rağmen. Bu da ayrılıktı. Okulda evde dışar da aklım hep sendeydi. Bu da bana mutluluk veriyordu ne yapabilirdim ki. Hala bu kadar uzun zaman geçmesine rağmen sana ait hiç bir şeyi unutmadım. Unutamadım. Hatırlar mısın? Bir kez sen de bana unut diye akıl vermiştin. Unutmanın bu kadar zor olabileceğini öğrendim. Unutmak kelimesini o kadar çok özlemişim ki keşke unutabilsem o kadar çok denedim ki. Seni hatırlatacak bir şey karşıma çıkıyor yine. Yalnız kaldığım zaman bir tek şey düşünüyorum. Ne olabilir ki… Bu duygunun nasıl bir şey olduğunu tahmin bile edemezsin.
Belki de ilk defa böyle duygular içindeyim. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Hayatımda ilk defa bu kadar derin duygular içinden hareket ederek birisine açılıyorum. Bunun zor yanı da duygularımı paylaştığım kişinin sevdiğim kişi olması.Belki de en zor dakikalarımı yaşıyorum şu anda. Şimdiye kadar duygularımdan kimseye bahsetmemiştim çünki…
Serin bir gecede, Yaşarın romantik şarkılarının eşliğinde şu yazıyı yazmak o kadar çok zor geliyor ki. Hiç göz yaşların benimkilerle yaşadı mı? Benim göz yaşlarım hiç yalnız kalmadı biliyor musun? Hep göz yaşlarıma eşlik ederdim. Hiçte soramazdım göz yaşlarıma neden ağlıyorsunuz diye? Korkardım… İçimde sakladığım bir tek dileğimde mutluluğundu. Göz yaşlarımın ardından hep mutlu olmanı dilerdim yıldızlardan.
Zaman öyle acımasız ki, beni dinleyen birini bulmuş iken yine çabuk olmamı istiyor. Zaman… Hep acımasızdı zaten…
Son cümlelerimi yazarken benim için çok kutsal olan aşkım kelimesini o kadar çok söylemeyi istedim ki… Bunu anlata bilmek mümkün değil. Benim yazacaklarımın hepsi bu kadar. Umarım ki mutlusundur ve her şey gönlünce olur. Kendine iyi bak…